Foshan

Foshan
	Nome oficial 佛山市 (zh)
	Nome oficial 佛山市 (zh)
	Instancia de prefectura con nível de cidade; cidade grande
	Parte de Delta do Río das Perlas
Implicados
	Órgano lexislativo Q106070956
	Autoridade executiva Foshan Municipal Government (en)
Localización
	Situado en Provincia de Cantón, República Popular da China
	Bañado por Q15942081
	Contén división administrativa Chancheng District (en) ; Sanshui District (en) ; Shunde District (en) ; Distrito de Nanhai (pt) ; Gaoming District (en)
	Irmandado con Stockton; Port Louis; Qiqihar (pt)
OpenStreetMap
	Coordenadas 23°01′45″N 113°06′20″L / 23.029167, 113.105556
Cifras e dimensións
	Poboación 9.498.863 (2020) Seventh National Population Census of the People's Republic of China (en)
	Poboación 9.498.863 (2020) Seventh National Population Census of the People's Republic of China (en)
	Superficie 3.797,72 km²
	Superficie 3.797,72 km²
	Altitude 16 m
	Altitude 16 m
Código postal
Fontes e ligazóns
Código postal
Código postal	528000
OpenStreetMap	3464719
VIAF	159437769
Freebase	/m/03_nyt
	Páxina WEB en.gdfao.gov.cn…
	Wikidata C:Commons

Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.

Foshan (en chinés tradicional e simplificado: 佛山; en pinyin: Fóshān) é unha cidade-prefectura do centro da provincia de Guandong, na República Popular da China. A prefectura ocupa un territorio de 3.848 km², cunha poboación de 9.498.863 persoas segundo o censo de 2020. A cidade sitúase na área occidental do delta do río das Perlas, unha conurbación de 86.100.000 habitantes, a meirande zona urbana do mundo en termos demográficos.

Foshan é considerada o berce da ópera cantonesa, un tipo de ópera chinesa; da arte marcial coñecida como nanquan e da danza do león.

Nome

Foshan é a romanización do nome chinés da cidade, 佛山, segundo a súa pronunciación en mandarín. Outras transliteracións, baseadas no cantonés local, son Fat-shan^[1]^[2] ou Fat-shun.^[3] Foshan significa "a montaña do Buda" e, malia a famosa estatua moderna de Guanyin no monte Xiqiao, que non é o Buda, o nome refire a un pequeno outeiro preto do centro da cidade onde se atoparon tres esculturas de bronce do Buda en 628. A localidade medrou arredor dun mosteiro fundado nesa área que foi destruído en 1391.^[4]

Historia

Antes do século XX

Foshan foi un asentamento de pouca importancia nas beiras do río Fen durante a maior parte da historia da China. Medrou arredor dun mosteiro budista construído durante a dinastía Tang, que foi arrasado en 1391.^[4] O Templo Ancestral de Foshan, un templo daoísta dedicado a Beidi (o "deus do Norte"), erixido en 1372, converteuse no novo centro da comunidade local cara ao século XV.^[4]

Contra o comezo da dinastía Ming, Foshan era xa un dos catro grandes núcleos comerciais da China, especializado nas cerámicas e na metalurxia.^[5] Baixo o goberno dos Qing, limitouse o uso do seu porto no río Fen aos barcos de mil toneladas de carga, mais permaneceu ben conectado co resto de portos de Guandong.^[5] Durante o século XIX, foi considerada a "Birmingham da China" pola súa industria do aceiro, responsable do consumo da maioría do ferro producido na provincia.^[3]

Dende o século XX

A comezos do século XX, Foshan conectouse con Guangzhou e Sanshui mediante tren.^[5] O Templo Ancestral converteuse no Museo Municipal de Foshan tras a vitoria dos comunistas na guerra civil chinesa en 1949.

Foshan continuou sendo un centro de produción de cerámica e aceiro até a década de 1950, cando pasou a ser tamén un núcleo político urbano. O 26 de xuño de 1951, escindiuse do condado de Nanhai e constituíuse nunha cidade-condado; en 1954 instalouse en Foshan a sede do goberno da prefectura.^[5] A economía da cidade estancouse pola Revolución Cultural, xa que a cerámica tradicional prohibiuse en favor da elaboración de figuras maoístas e revolucionarias. Porén, seguiu a medrar até alcanzar unha poboación de 300.000 persoas nos 70, converténdose na segunda cidade máis grande da provincia despois de Guangzhou.^[5]

Non obstante, dende cando menos 1973, a agricultura e as industrias de consumo recibiron permiso para exportar a súa produción, polo que se construíu unha autoestrada directa con Guangzhou. Isto facilitou que o secretario do partido Tong Mengqing e mais o alcalde Yu Fei aproveitasen ao máximo a política de Reforma e Apertura establecida por Deng Xiaoping tras a caída da Banda dos Catro.^[5]

Cidades irmandadas

Notas

↑ Chisholm 1911.
↑ Shabad 1956, p. 166.
1 2 Baynes 1878.
1 2 3 McDermott 1999, p. 281.
1 2 3 4 5 6 Vogel 1990, p. 182.

Véxase tamén

Bibliografía

Baynes, T. S. (1878). "Encyclopædia Britannica: China". Wikisource (en inglés). Charles Scribner's Sons. Consultado o 24 de agosto de 2025.
Chisholm, Hugh (1911). "Encyclopædia Britannica: Kwang-Tung". Wikisource (en inglés). Cambridge University Press. Consultado o 24 de agosto de 2025.
McDermott, Joseph P. (1999). State and Court Ritual in China (en inglés). Cambridge University Press.
Shabad, Theodore (1956). China's Changing Map: A Political and Economic Geography of the Chinese People's Republic (en inglés). Frederick A. Praeger.
Vogel, Ezra F. (1990). One Step Ahead in China: Guandong under Reform (en inglés). Harvard University Press. ISBN 9780674639119.

[FOOTNOTEChisholm1911-1] Chisholm 1911.

[FOOTNOTEShabad1956166-2] Shabad 1956, p. 166.

[FOOTNOTEBaynes1878-3] 1 2 Baynes 1878.

[FOOTNOTEMcDermott1999281-4] 1 2 3 McDermott 1999, p. 281.

[FOOTNOTEVogel1990182-5] 1 2 3 4 5 6 Vogel 1990, p. 182.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]