Anna Sobolewska (eseistka)

Anna Sobolewska

Anna Sobolewska z mężem, Tadeuszem Warszawa, 7 kwietnia 2025
Data i miejsce urodzenia	10 maja 1947 Gdańsk
profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia polska, historia i teoria literatury
Alma Mater	Uniwersytet Warszawski
Doktorat	1978
Habilitacja	1992
Profesura	28 kwietnia 2000
Instytut	Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk

Anna Janina Sobolewska (ur. 10 maja 1947 w Gdańsku) – polska eseistka, krytyczka i historyczka literatury.

Życiorys

Zdała maturę w 1965 w IX Liceum Ogólnokształcącym im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. Następnie studiowała filologię angielską na Uniwersytecie Warszawskim w 1970 uzyskała magisterium. W 1978 otrzymała tytuł doktora na podstawie rozprawy Polska proza psychologiczna lat czterdziestych XX wieku, której promotorem był prof. Michał Głowiński. Pracuje w Instytucie Badań Literackich PAN. Rozprawę habilitacyjną poświęciła zapisom doświadczeń wewnętrznych w literaturze. Zajmuje się również literackimi opisami problemów osobowości, związkami form artystycznych ze świadomością religijną oraz różnymi przejawami religijności współczesnego człowieka.

Badała m.in. twórczość Mirona Białoszewskiego, Kornela Filipowicza, Jarosława Iwaszkiewicza, Janusza Korczaka, Tadeusza Konwickiego, Juliana Stryjkowskiego, Stanisława Vincenza. W 2000 uzyskała tytuł profesora. Jest członkinią Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów.

Życie prywatne

Jest córką poetki Jadwigi Stańczakowej, żoną krytyka filmowego Tadeusza Sobolewskiego i matką dziennikarki Justyny Sobolewskiej. Od czasu urodzenia w 1989 drugiej córki Cecylii, dotkniętej zespołem Downa działa w krajowych i zagranicznych stowarzyszeniach na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną. W 2002 opublikowała autobiograficzną książkę Cela. Odpowiedź na zespół Downa, opisującą rozwój i wychowywanie córki w pierwszych 12 latach życia i poruszającą wiele zagadnień związanych z niepełnosprawnością. Książka została nominowana do Nagrody Literackiej Nike.

Publikacje

Publikacje naukowe:

• Polska proza psychologiczna 1945-1950, Wrocław, 1979, ISBN 83-04-00314-7.
• Mistyka dnia powszedniego, Warszawa, Open 1992, ISBN 83-85254-17-X.
• Maksymalnie udana egzystencja: Szkice o życiu i twórczości Mirona Białoszewskiego, 1997.
• Maski Pana Boga: szkice o pisarzach i mistykach, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 2003, ISBN 83-08-03309-1.
• Mapy duchowe współczesności: Co nam zostało z Nowej Ery?, WAB, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7414-346-2.
• Mistyka i mistyfikacje, Wydawnictwo Wolno, Lusowo 2019, ISBN 978-83-953756-3-7.

Inne:

• Cela. Odpowiedź na zespół Downa W.A.B. Warszawa, 2002, ISBN 83-88221-96-5.

Współautorstwo:

• Sporne postaci polskiej literatury współczesnej.
• Sporne postaci polskiej literatury współczesnej: Kontynuacje.
• Sporne postaci polskiej literatury współczesnej: Następne pokolenie.
• Wielojęzyczność literatury i problemy przekładu artystycznego.
• Oniryczne tematy i konwencje w literaturze polskiej w XX wieku, 1999.

Bibliografia

• Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), tom IV: S–Ż, Warszawa 2002, s. 168 (z fotografią)