Polish Media

"The following article focuses on the role of “The School Magazine” in the media  communication of educational institutions. The possibilities of applications of “The School Magazine” are enormous since the formula of the periodical is broad and the
periodical founders’ aim is connected with the ambitions of indicating a common space- we will find here not only some fragments of interdisciplinary paths but also some issues concerning intercultural communication."

The place of Europe in post-Cold War national mythologies of different countries varies widely. In three arguably most dramatic examples, Poland rethought itself as “the somehow decentred heart of Catholic Europe” (Dayan & Katz, 1994, p. 166), while Russia gave reasons to conclude it “leaves the West” (Trenin, 2006, p. 87) and Ukraine stuck with its view of Europe as a normative example (Orlova, 2010, p. 26). To what extent this remains true if one is to look empirically at the discourses that currently inhabit news media? This paper points out to how narratives of Europe are instrumentalised in political discussions in the three counties that followed very different paths since the collapse of the communist bloc. The presentation includes results of qualitative analysis based on an open coding approach; the focus rests on the most prestigious news outlets (Rzeczpospolita, Gazeta wyborcza; Izvestiya, Kommersant; Dzerkalo tyzhnia, Korrespondent) but also includes important online blog platforms.

"The scholars of Central and Eastern Europe have long noticed that the place of Europe in post-Cold War national mythologies of different countries varies widely if not wildly. In three arguably most dramatic examples, Poland rethought itself as “the somehow decentred heart of Catholic Europe” (Dayan & Katz, 1994, p. 166), while Russia gave reasons to conclude it “leaves the West” (Trenin, 2006, p. 87) and Ukraine stuck with its view of Europe as a normative example (Orlova, 2010, p. 26). However, to what extent this remains true if one is to look empirically at the discourses that currently inhabit news media and public discussion? This paper points out to how various narratives of Europe are instrumentalised in internal and regional political discussions in the three counties that followed very different paths since the collapse of the communist bloc to which they once belonged, and whose relations have always remained defining to the structure of the region(s). The presentation includes results of qualitative analysis based on an open coding approach that discerns different narratives of Europe in the media discourses of the Polish, Russian and Ukrainian press. The focus of the analysis rests primarily on the most important and prestigious news outlets (Rzeczpospolita and Gazeta wyborcza in Poland; Izvestiya and Kommersant in Russia; Dzerkalo tyzhnia and Korrespondent in Ukraine) but also includes the most prestigious online blog platforms where opinion leaders set the principal frames for narrating Europe; such as Ukraine’s most read blogs section at Ukrayins’ka pravda or Russia’s Snob.ru. This will arguably give a more valid and up-to-date overview of what could be thought of as the three countries’ public spheres and Europe’s place in them.

Keywords: Europe, public sphere, Poland, Russia, Ukraine"

The article presents a comparative analysis of selected aspects of journalistic reliability in two different social systems Poland and Spain. At the beginning the author analyses an ethical virtue of reliability and a concept of journalistic reliability which is one of the most important standards of media deontology. Afterwards, the author presents two different contexts of journalistic work both in Polish and Spanish media. He indicates specific features of Polish and Spanish journalists and the current affairs of media. The key concept of the text is the comparative analysis of the selected factors that shows the level of journalistic reliability. The data about the sources of information in the media materials which present the image of European Union give the conclusions about different level of journalistic reliability in Poland and Spain.

"Abstract. Iwona Kasperska, reseña de Marcin Florian Gawrycki: "Podglądając Innego. Polscy trawelebryci w Ameryce Łacińskiej" [review of Marcin Florian Gawrycki: "Podglądając Innego. Polscy trawelebryci w Ameryce Łacińskiej"], Studia Romanica Posnaniensia, Adam Mickiewicz University Press, Poznań,
vol. XL/2: 2013, pp. 167-172. ISBN 978-83-232-2597-3. ISSN 0137-2475. eISSN 2084-4158."

Media researchers have been interested in the problem of media convergence since the 1980s. But the huge wave of publications, conferences and discussions about media convergence began just after the publication of Henry Jenkins’ book Convergence Culture. Where old and new media collide. It brought questions about the realm of the concept, typologies and previous research. The aim of this text is to answer the questions: What is media convergence and what types of convergence could we specify in media studies? Before the presentation of the various contexts and dimensions of media convergence, some sources and the history of the concept will be presented as well as outcomes of recent media convergence research.

"This article aims to explore and conceptualise modern convergence strategies. The Polish market will be examined. A multidisciplinary approach to the convergence intends to explain the in statu nascendi phenomenon, to discover different aspects of the convergence. Presented analyses concentrate on introduced convergence strategies in the Polish media.Media products of the Polish Media company ITI Group will be analyzed. The analyses are of symptomatic, not universal, character. They report of a growing importance of the phenomenon which is constantly under development, and which in Poland is in the initial stage.
The analyses present different aspects of the convergence and constitute examples of new strategies on the Polish market, such as multiple-platform use, intermediality, or use of the economic and cultural synergy effect due to crossing production and promotion."

"The purpose of this article is to provide a broader characterisation of the media convergence strategy applied by producers of the Polish commercial television station (TVN) series 39 and a half (39 i pół). In order to examine the convergence strategies of production, distribution, promotion and media usage, this paper analyzes metaphors of landscape, terrain, map and simulacrum. Moreover the concept of convergent (inter)text is proposed. In the case study of 39 and a half the author examines three main strategies implemented by the creators: the promotional virtualisation of reality, making virtual reality more real, and multiplied fiction. Transmedial and synergetic brands illustrate the hybridisation of the convergent and integrated media landscape.
Keywords: media convergence new media media landscape convergent intertext"

"STRESZCZENIE
Konwergencja mediów stanowi przedmiot zainteresowania medioznawców od lat osiemdziesiątych. JednakŜe to dopiero przełomowa książka Henry’ego Jenkinsa, Kultura konwergencji… wywołała istną falę publikacji, konferencji i dyskusji nad tym zjawiskiem, budząc pytania o zakres pojęcia, typologie i prowadzone dotąd badania. Celem poniższego tekstu jest odpowiedź na pytania: na czym polega konwergencja oraz jakie jej typy wyróżnia się w refleksji medioznawczej. Zanim zaprezentowane zostaną poszczególne konteksty i wymiary konwergencji, przedstawione zostaną źródła i historia
pojęcia, jak również stan badań nad tym zjawiskiem.
ABSTRACT
Media researchers have been interested in the problem of media convergence since Eighties. But the huge wave of publications, conferences and discussions about media convergence began just after publication of the Henry Jenkin’s book Convergence Culture…. It brought questions about the realm of the concept, typologies and previous research. The aim of this text is to answer the questions: What is media convergence and what types of convergence could we specify in media studies? Before the presentation of the various contexts and dimensions of media convergence some sources and the history of the concept will be presented and outcomes of the recent media convergence research will be indicated."

Zjawiska dynamicznie rozwijającej się konwergencji mediów i kultury partycypacji przemieniają role uczestników procesu komunikacji. Za sprawą nowych mediów stają się oni prosumentami, prodbiorcami, współkreatorami (co-creators) mediów. Do zmian statusu użytkowników przyczyniają się strategie przedsiębiorstw przynależnych to tzw. branż (przemysłów) kreatywnych. W „kulturze konwergencji" użytkownik nowych mediów nie tylko tworzy media, które są wyrazem jego aktywności (we media), lecz także, jako konstytutywny element środowiska medialnego, przeobraża je i integruje. Przedmiotem poniższej analizy będą role uczestników komunikacji pełnione w sposób intermedialny dzięki interaktywności nowych mediów. Przyjęta perspektywa analityczna zakłada analizę środowisk uwzględniającą sieciową strukturę współczesnych mediów. W centrum zainteresowania znajdą się typowe i nietypowe role pełnione przez użytkowników. Obiektem studium jest środowisko medialne programu You Can Dance. Po Prostu Tańcz! emitowanego w stacji TVN.

The book presents selected media convergence strategies of Polish broadcasters. The book systematizes knowledge about media convergence, localizes media convergence in social, cultural and economic contexts and includes case studies of convergence strategies implemented by the ITI Group, especially TVN station. The media convergence framed by the interdisciplinary approach reveals its network structure and multidimensional nature of the culture creation. Such approach induces implementation of the innovative methodology.

""Japonia jest, niestety, postrzegana w Polsce nadal przez pryzmat nie słabnących, lecz narastających z każdą dekadą stereotypów, z których najbardziej utartymi są: posłuszeństwo japońskich kobiet wobec mężów lub szczerość japońskiej uprzejmości. Powszechnie nazywana jest w Polsce „Krajem Kwitnącej Wiśni” i „Wschodzącego Słońca” oraz kojarzona ze światem pokornych gejsz i nieustraszonych samurajów, boskich cesarzy i wzbudzającej grozę mafii yakuza. Japoński język nazywany jest w Polsce jednym z najtrudniejszych, a japońska technologia uważana za jedną z najbardziej zaawansowanych na świecie. Jednocześnie Japonia jest w oczach Polaków krajem bogaczy, pracoholików, samobójców i uciśnionych społecznie kobiet, jak i ojczyzną niespotykanej nigdzie indziej na świecie popkultury, określanej również na Zachodzie jako „imperium kiczu” czyli komiksów manga, filmów anime, gier komputerowych (tj. Final Fantasy), niepowtarzalnych gatunków muzycznych (tj. J–Pop i J–Rock), maskotki Hello Kitty, nastolatek przebierających się za lolity, cosplayów oraz otaku.
Powstaje pytanie, z jakiego powodu w polskich mediach podtrzymywany jest wizerunek Japonii przede wszystkim „popkulturowej” i podkreśla się różnice, a nie na przykład podobieństwa pomiędzy kulturą polską i japońską lub nie czyni się wysiłków na rzecz lepszego poznania tej kultury.
Należy również zastanowić się, czy owe „kosmiczne” z pozoru elementy japońskiej kultury i popkultury stanowią klucz do zrozumienia współczesnej Japonii, czy może jednak czegoś w tym obrazie brakuje? Czy wizerunek nieznanej z pozoru niezrozumiałej i „kolorowej” a czasem wręcz śmiesznej z polskiej perspektywy – japońskiej popkultury powinien być choćby potocznie nazywany „kosmosem”? Czy taki wizerunek Japonii odpowiada rzeczywistości, czy jest to może jedynie jej cząstka? Czy Japończycy na pewno aż tak bardzo różnią się od Polaków (czy ludzi Zachodu, ogólnie rzecz biorąc)? Czy w Japonii istnieje być może inny rodzaj „kosmosu”, lub „pod–świata”, stworzony nie tylko przez samych Japończyków, ale również przez mieszankę stereotypów podtrzymywanych w krajach Zachodnich od stuleci, procesy globalizacji oraz połączenie tradycji i modernizacji, co stanowi prawdopodobnie jedno z największych konfliktów we współczesnym japońskim społeczeństwie? Czy Polacy (lub ogólnie: „ludzie Zachodu”) nie są przypadkiem w oczach Japończyków w takim samym sensie „kosmiczni”, jak nam zdają się czasami Japończycy?
Autorka spróbuje odpowiedzieć na powyższe pytania, nie oceniając polskich mediów, lecz starając się odnaleźć źródła mitów i stereotypów o Japonii w polskim społeczeństwie poprzez analizę historycznego procesu tworzenia podziału pomiędzy Wschodem a Zachodem. Sięga on historii kolonialnej w XIX w. oraz orientalnego wizerunku krajów Dalekiego Wschodu – w tym Japonii – w krajach zachodnich, który jest nieświadomie powielany i tym samym utwierdzany przez– i w polskich mediach.
Jest to temat szczególnie ciekawy, ponieważ nie dotyczy jedynie krajów, z których jeden zaliczany jest do kultury zachodniej a drugi do wschodniej. Oba kraje – Polska i Japonia – paradoksalnie zdają się być na pograniczu kultur zachodniej i wschodniej.""