Global Constitutionalism

This article engages with the concept of constituent power and its viability in times of transnational constitutionalism. After discussing systems-theoretical, procedural and sovereignist approaches, it argues that constituent power in transnational contexts has to be reframed as negative device and countervailing power. The article resurrects a line of constitutional thought which can be traced back to Machiavelli and the young Karl Marx. Here, constituent power is primarily a matter of revocatory scenarios which open up avenues for a re-negotiation of existing orders. In our contemporary world, the question resurfaces what kind of legal and political communications articulate such revocatory scenarios and exert destituent effects on existing hegemonies within transnational constitutionalism.

Scholarship on Global Constitutionalism is often grounded in a normative monism and in a teleological vision of history that perceives the Chinese approach to the global legal order and its underlying normative assumptions as exceptional. In this paper, I argue that thinking Chinese experience simply in terms of exceptionalism or deviance limits our understanding of the assumptions that underpin some of the theories on the current international legal order as well as the Chinese conception of normativity. In the paper, I first look at the Chinese approach towards the elements that constitute the so-called Trinitarian mantra promoted by Global Constitutionalism (human rights, rule of law, democracy). Next, I examine the limits of adopting the notion of 'exceptionality' in characterizing Chinese international behaviour. In conclusion, I call for a more pluralistic approach.

Of late, a constitutional ethic has gained momentum amongst international legal academics.  This movement seeks to go beyond traditional international law tropes such as Westphalian sovereignty and subsidiarity to an understanding of the global legal order as incorporating public law components. With increasing frequency, a potential role, both normative and organisational, for a constitutional ethic beyond what is traditionally associated with the internal workings of a state is either recognised as pre-existing or declared emergent and is furthermost established amongst EU scholars.  This article asks what has compelled international scholarship toward constitutionalism and what can be deduced about the nature of this scholarship from an analysis of its genesis.

Global Constitutionalisation offers a utopian picture of the future of international law. Its advocates suggest a governance system is emergent that will fill the gaps in legitimacy, democracy and the rule of law present in international law. The aim is to create a better global legal order, by filling these gaps with both normative and procedural constitutionalism, but, better for whom? Feminism has challenged the foundations of both international law and constitutionalism. It demonstrates that the design of normative structures accommodate and sustain prevailing patriarchal forms that leave little room for alternative accounts or voices. Both international and constitutional law’s structures support the status quo and are resistant to critical and feminist voices. The question is whether it is possible for constitutionalism to change international law in ways that will open it to alternate possibilities. Feminist Constitutionalism aims to rebuild and rethink constitutional law and reflect feminist experience and debate, to redefine its limits and refocus its ambitions, opening it to new concerns. Global Constitutionalism is not, up to the present, concerned with such questioning. It has been immune to questioning of its underlying aims or assumptions. This chapter considers whether global constitutionalism, grounded in feminist discourse, could offer international law and global constitutionalism a new pathway. In does so by offering a manifesto which global constitutionalism can take to inculcate feminist concerns into its processes from the outset.

This is a published blogpost  for the Völkerrechtsblog (International Law Blog), which is a project of the Working Group of Young Scholars in Public International Law. In this piece, I highlight a few of the arguments I make in a forthcoming OUP publication critiquing the field of Global Constitutionalism. The blogpost is from a talk given at the University of Humboldt's Faculty of Law in July 2017. The conference was on Comparative Constitutionalism and the Global South, organised by Professor Philipp Dann. Website can be found here:

http://voelkerrechtsblog.org/towards-a-constitutionalism-of-the-wretched/

Cite as: Vidya Kumar, “Towards a Constitutionalism of the Wretched”,
Völkerrechtsblog, 27 July 2017, DOI: 10.17176/20170727-141227.

This chapter looks at the question of global constitutionalism and East Asia in a context of political economy. It raises the concern about the mutually reinforcing relationship between global constitutionalism and neoliberalism. This nexus is explained as lying in the insistence of the separation of the public and the private in both constitutionalism and neoliberalism. It is considered whether global constitutionalism’s predisposition towards neoliberalism (in the sense of a privileging of the separation of the state from the market and with that a separation of the political from the economy) would be strengthened and deepened through its extension to East Asia. Or, alternatively, could this new dialogue provide an opportunity for ‘decolonising’ global constitutionalism and its political economic bias?

EL CONCEPTO DE "CIUDAD GLOBAL" DE SASKIA SASSEN Y LA ORDENACIÓN TERRITORIAL A LA LUZ DEL DERECHO CONSTITUCIONAL (28 pp.), Conference: Ier COLLOQUE INTERNATIONAL GROUPE DE RECHERCHE EN ECONOMIE ET TERRITOIRE «LA VILLE DE DEMAIN : VILLE TECHNO OU VILLE ECOLO» 15 et 16 Mars 2017 Faculté des Sciences Juridiques, Economiques et Sociales Tanger (Maroc)

“ประชาธิปไตย” เปรียบเสมือนอาหารประจำชาติซึ่ง สอดคล้องกับความต้องการสภาพสังคมและวิธีของชนชาตินั้นๆ อันเป็นที่พึงพอใจของประชาชนใน ชาตินั้นๆ และตอบสนองต่อผลประโยชน์โดยรวมที่สอดคล้องกับสภาพการณ์ในขณะนั้น (ศาสตราจารย์ ดร.บรรเจิด สิงคะเนติ) ดังนั้น หากจะออกแบบภาชนะใส่อาหาร (รัฐธรรมนูญ) ให้กับประเทศไทย ที่มีวัตถุดิบในการทำอาหาร (ปัจจัยและสภาพปัญหาต่างๆตามสภาพสังคมวิทยาการเมืองไทย) แตกต่างจากประเทศอื่นๆนั้น เราจึงจำเป็นต้องสร้างภาชนะใส่อาหารที่เหมาะสมกับอาหาร
ประจำชาติไทย จะไปนำภาชนะของประเทศอื่นๆมาใส่นั้นอาจไม่เหมาะหรือทำให้อาหารนั้นไม่น่าทาน จนเกิดปัญหาที่ “ไม่อิ่ม”แก่ผู้ที่ทานอาหาร (ประชาชน) ตามมา และผู้ปรุงอาหาร (ผู้ร่างรัฐธรรมนูญ) อาจถูกตำหนิ (วิจารณ์) ได้ ดังนี้ จากที่ผู้วิเคราะห์ได้วิเคราะห์สภาพปัญหาโครงสร้างสถาบันการเมืองไทยตามสภาพสังคมวิทยาการเมือง จึงพบปัญหาอันเกี่ยวกับกลไกและโครงสร้างของรัฐธรรมนูญที่ไม่สอดคล้องกันที่สำคัญเจ็ดประการ ได้แก่ปัญหาเกี่ยวกับ องค์กรอิสระ การอภิปรายทั่วไปเพื่อลงมติไม่ไว้วางใจการยุบสภา คณะกรรมการตุลาการ (ก.ต.) ที่มี
ประธานศาลฎีกาเป็นประธานคณะกรรมการตุลาการโดยตำแหน่ง ดังนั้นสิทธิในการให้คุณให้โทษแก่ผู้พิพากษา จึงขึ้นอยู่กับคณะกรรมการตุลาการฝ่ายบริหารอันไม่ถูกต้องตามหลักการของประชาธิปไตยที่ต้องมีการแบ่งแยกอำนาจบริหารกับอำนาจตุลาการแยกออกจากกันโดยเด็ดขาด หลักการกระจายอำนาจที่ไม่ได้ส่งเสริมท้องถิ่นให้ปกครองตนเองได้ตามที่กฎหมายบัญญัติอย่างแท้จริง เรื่องการเลือกตั้งที่ประชาชนที่ยังไม่ตื่นรู้ถึงความสำคัญของการไปใช้สิทธิ และปัญหาอันเนื่องมาจากประวัติศาสตร์ทางการเมืองในระบอบประชาธิปไตยของไทยพฤติกรรม
ของนักการเมืองที่ซื้อเสียงและใช้เงินในการหาเสียงเกินกว่าที่กฎหมายเลือกตั้งกำหนด และปัญหาที่เกี่ยวกับตัวผู้แทนประชาชนและปัญหาในส่วนของพรรคการเมืองไทยที่แตกเป็นพรรคเล็กๆน้อยๆหลายพรรคซึ่งทำให้การ
บริหารประเทศไม่มีเอกภาพ ประเทศจึงพัฒนาไปได้ช้า ปัญหาในเรื่องการแก้ไขยากของรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ดีการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นก็ยังแสวงหากติกาใหม่ๆ แปลกๆ มาบัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นการลองผิดลองถูก จนทำให้ประเทศไทยต้องสะดุดหยุดอยู่ตรงคำว่า"ประเทศที่กำลังพัฒนา"อยู่เช่นนี้แต่ทั้งนี้เราคงไม่แก้ปัญหาโดยการลอกรัฐธรรมนูญจากประเทศแม่แบบรัฐธรรมนูญมาทั้งหมด อย่างเช่น อเมริกา เพราะอาจทำให้นักปรัชญาอย่าง Savigny คัดค้านได้และคงไม่ไปค้นหาจิตวิญญาณประชาชาติ(Volksgeist) ของประเทศไทย มิเช่นนั้น กว่าประเทศจะพัฒนาก็คงช้าไปเป็นทศวรรษเช่นเดียวกับ ประเทศเยอรมนีและเนื่องจากประเทศไทยรัฐธรรมนูญ
กำหนดกลไกไว้แบบขาดตกบกพร่องอยู่ ระบบต่างๆ จึงทำงานอย่างบกพร่อง และก่อให้เกิดปัญหาตามมามากมาย
จนต้องมีการแก้ไขรัฐธรรมนูญอยู่เรื่อยไป ดังนั้น ผู้วิเคราะห์เห็นว่าควรออกแบบรัฐธรรมนูญตามสภาพปัญหาที่แท้จริง ตามบริบท และตามสภาพทางสังคมวิทยาการเมืองของประเทศไทย ทั้งนี้โดยใช้หลักการและวิธีการของ
Constitutionalism สังคมวิทยาการเมืองในฐานะเป็นพื้นฐานของ Constitutionalism และหลักกฎหมายมหาชนในฐานะที่เป็นวิธีการของ Constitutionalism ประกอบกันในการวิเคราะห์บทความนี้

This article seeks to address China’s entrenched censorship regime in the constitutionalist dimension of international law. First, the article probes into China’s censorship regime and the way it is linked to the country’s foreign policies. Secondly, the article explores the tension between China’s national censorship regime and international law. Such tension is rendered sharper than ever in the context of fragmented international law, as exemplified by two UPRs of China and two WTO rulings. Finally, the article advances a constitutionalist premise that eventually China’s self-motivated step into the fragmented domain of international law could boomerang against China’s censorship regime. As the international standards of freedom of expression are evolving into a fundamental right with constitutional status, the functional interrelatedness between different subsystems of international law gives rise to the accountability of state actors, which in turn compels them to comply with universal rules.

This article seeks to address China's entrenched censorship regime in the constitutionalist dimension of international law. First, the article probes into China's censorship regime and the way it is linked to the country's foreign policies. Secondly, the article explores the tension between China's national censorship regime and international law. Such tension is rendered sharper than ever in the context of fragmented international law, as exemplified by two UPRs of China and two WTO rulings. Finally, the article advances a constitutionalist premise that eventually China's self-motivated step into the fragmented domain of international law could boomerang against China's censorship regime. As the international standards of freedom of expression are evolving into a fundamental right with constitutional status, the functional interrelatedness between different subsystems of international law gives rise to the accountability of state actors, which in turn compels them to comply with universal rules.

This paper is the introduction to the special issue of the Journal of Constitutional History / Giornale di storia costituzionale, 32, II, 2016, focused on different aspects of the constitutionalism considered by a global point of view. It is a reflection on the different meanings of constitution and constitutionalism now and on the future of the "classic" constitutonalism.

The article explores the relationship between religious pluralism and national-majoritarian models of social cohesion in European human rights jurisprudence. Comparing the German, French and British interpretation of the ‘social cohesion limitation’ of freedom of religion it contends that, at the national level, concerns for social cohesion are fuelled by attitudes towards religious diversity that range from indifference to intolerance and that are diffi cult to reconcile with the normative premises of religious pluralism in a democratic society. The second section of the article traces the relationship between religious pluralism and social cohesion in the case law of the European Court of Human Rights. The analysis suggests that the diversity of national-majoritarian approaches to social cohesion in Europe prevents the Court from ensuring an effective trans-national protection of religious pluralism. The third section turns to the controversial  Lautsi  judgments of the European Court of Human Rights to place the Court’s approach to religious minority protection in the context of trans-national judicial politics in the European legal space. The concluding section suggests an alternative approach to religious pluralism and social cohesion that vindicates religious diversity and does justice to the countermajoritarian telos of human rights protection.