Serwis zamki.name zbankrutował

Domena zamki.name jest na sprzedaż.

Oferty proszę wysyłać na adres:
oferty@zamki.name

ozdoba

Bela IV
(1235-1270)

ozdoba
Bela IV
Dynastia:Arpadów
Rodzice:Andrzej II
i Gertruda z Meran
Urodzony:29 listopad 1206 roku
Zmarł:3 maja 1270 roku
w Budzie
1227 Na początku 1227 roku Bela IV wspólnie z ojcem wzięli udział w wyprawie zbrojnej na Ruś. Węgierski książę między innymi brał udział w oblężeniu Halicza. [więcej]
1230 W 1230 roku Bela IV wyruszył na Ruś, aby odbić Halicz, zajęty wiosną tego samego roku przez Daniela I Romanowicza. Ekspedycja zakończyła się klęską i chorobą węgierskiego następcy tronu. [więcej]
1231 / 1232 Na przełomie 1231 i 1232 roku Bela IV wziął udział w wyprawie przedsięwziętej przez jego ojca na zachodnią Ruś. Wyprawa zakończyła się pełnym sukcesem armii węgierskiej. [więcej]
Września / października 1235 21 września 1235 roku zmarł Andrzej II. W królestwie nastąpił krótkotrwały chaos. Doszło nawet do tego, że grupa możnowładców zwróciła się do Fryderyka II z propozycją objęcia węgierskiego tronu. Mimo wszystko Bela IV opanował sytuację. [więcej]
14 października 1235 14 października 1235 roku w Szekesfehervär Bela IV został królem Węgier. W uroczystościach koronacyjnych wziął udział Daniel I Halicki, który prowadził jego konia. [więcej]
1235 Po dojściu do władzy Bela IV próbował wzmocnić pozycję króla na Węgrzech. Pomysłem na osiągniecie zamierzonego celu było rozprawienie się ze zwolennikami ojca, których odsunął od władzy. Powołał również specjalną komisję, aby odzyskać zastawione przez Andrzeja majątki królewskie. [więcej]
1236 W 1236 roku w odwecie na węgiersko-czeską agresję z 1235 roku Fryderyk II Bitny spustoszył terytorium należące do Beli IV. [więcej]
1236 W 1236 roku Bela IV wysłał kilku swoich posłów do Batu Chana, mongolskiego władcy, który był w trakcie podbijania Bułgarów Wołżańskich i Kumanów. Jednym z wysłanników był dominikanin Julien, który powrócił na Węgry rok później.
Początek 1237 Zagrożony konfliktem z Fryderykiem II Bela IV zaczął poszukiwać sojuszników. W związku z tym wysłał zaproszenie do Danielela I Romanowicza, który zjawił się na Węgrzech na początku 1237 roku. [więcej]
1239 W 1239 roku Bela IV zezwolił na osiedlenie się na Węgrzech Kumanów, ludu koczowniczego pochodzenia tureckiego, który już wcześniej najeżdżał wschodnie terytorium Węgier. Kumani, zagrożeni przez Tatarów, szukali schronienia u króla węgierskiego. Bela IV liczył, że ulokowanie tej wojowniczej nacji pozwoli podnieść siły obronne kraju. [więcej]
Listopad 1239 W listopadzie 1239 roku do Beli IV przybył uciekający przed tatarską nawałnicą Michał II Wsiewołodowicz. Król Węgier nie był w stanie pomóc kijowskiemu księciu.
1240 W 1240 roku Bela IV poparł papieża Grzegorza IX w konflikcie z cesarzem Fryderykiem II. [więcej]
Listopad 1240 W listopadzie 1240 roku do Beli IV przybył, uciekający przed tatarskim potopem, Daniel I Halicki. Król Węgier nie był w stanie udzielić pomocy kolejnemu ruskiemu władcy. [więcej]
25 grudnia 1240 Prawdopodobnie 25 grudnia 1240 roku do Beli IV dotarła przywieziona przez Daniela I Halickiego wiadomość o zbliżających się tatarskich hordach. [więcej]
Styczeń 1241 Na początku 1241 roku Bela IV wysłał do Fryderyka II prośbę o pomoc w walce z tatarską nawałą. Węgierski król w zamian za wsparcie był w stanie nawet złożyć hołd lenny cesarzowi. [więcej]
Styczeń 1241 Na początku 1241 roku zagrożony tatarskim najazdem Bela IV wysyłał do wszystkich władców Europy apele z prośbą o pomoc. [więcej]
11 marca 1241 11 marca 1241 roku przez przełęcz na południe od Halicza na teren Węgier wtargnęły mongolsko-tatarskie hordy pod dowództwem Batu Chana i rozpoczęły pustoszenie kraju. Niedługo potem zabity został władca Kumanów Kóteney, co stało się powodem zwrócenia tego ludu przeciwko Węgrom.
Bela IV zorganizował armię, która 11 kwietnia 1241 roku starła się z najeźdźcami ze wschodu w bitwie na polach Mohi nad rzeką Sajó i poniosła sromotną klęskę. [więcej]
Marzec 1241 Bela IV umknąwszy z pola bitwy udał się przez Austrię do Chorwacji i schronił na wyspie Krk. [więcej]
Wiosna 1241 Wczesną wiosną 1241 roku na pomoc Beli IV wyruszył austriacki władca Fryderyk II Bitny, lecz w pewnym momencie zatrzymał się, a następnie schronił się w Hainburgu na terenie Austrii. Potem zajął trzy pograniczne komitaty węgierskie nad rzeką Litawą: Moson (Weiselburg), Sopron (Oedenburg) i Vas (Eisenburg) i zażądał od nich 10 000 grzywien srebra. [więcej]
1242 W 1242 roku, po opuszczeniu węgierskiego terytorium przez siły Batu Chana, Bela IV przystąpił do reformowania kraju z zamiarem poprawy jego obronności. [więcej]
Lato 1242 Latem 1242 roku Bela IV gościł Rościsława IV Michałowicza, który uciekł z Rusi, gdy pojawili się tam Mongołowie wycofujący się z Węgier. Bela IV postanowił oddać mu za żonę swą córkę Annę, licząc z pewnością na większe wpływy w Haliczu. [więcej]
Maj 1246 W maju 1246 roku Bela IV wysłał do Daniela Romanowicza posła z propozycją małżeństwa swej córki Konstancji z Lwem, synem halickiego księcia. [więcej]
15 czerwca 1246 W 1246 roku Bela IV rozpoczął wojnę odwetową z księciem austriackim Fryderykiem II Bitnym, który wykorzystując osłabienie Węgier podczas najazdu tatarskiego w 1241 roku zagarnął trzy przygraniczne węgierskie miasta. Kampania rozstrzygnęła się 15 czerwca 1246 roku w bitwie nad Litawą, niedaleko miasta Wiener Neustadt, w pobliżu Piesting, koło Pottendorfu. W potyczce stracił życie austriacki monarcha. Zwycięstwo to pozwoliło Beli IV odzyskać utracone ziemie. [więcej]
Wrzesień 1246 Jesienią 1246 roku w Zwoleniu Bela IV zawarł sojusz z Danielem Romanowiczem. Układ ten wzmocniony został małżeństwem Konstancji Węgierskiej z Lwem Halickim. [więcej]
15 listopada 1246 15 listopada 1246 roku Bela IV wysłał do papieża Innocentego IV prowincjała węgierskiej prowincji franciszkańskiej Jakuba oraz królewskiego spowiednika Romana z prośbą o nadanie węgierskiemu monarsze Austrii. [więcej]
1246 W 1246 roku w Bułgarii doszło do zamachu stanu. Bela IV wykorzystał te dogodne okoliczności, aby odebrać południowemu sąsiadowi ziemię braniczewską i belgradzką. [więcej]
Wrzesień 1247 Prawdopodobnie we wrześniu 1247 roku doszło do koncentracji wojsk węgiersko-ruskich pod Bratysławą. Bela IV planował odebrać wiedeński tron namiestnikowi Fryderyka II Ottonowi z Eberstein, lecz po spotkaniu z austriackimi posłami węgierski władca zrezygnował. Daniel I Halicki mógł powrócić do ojczyzny. [więcej]
28 stycznia 1248 28 stycznia 1248 roku Innocenty IV wystosował do Beli IV prośbę o pomoc dla Gertrudy Babenberskiej i margrabiego Badenii Hermana VI w odzyskaniu wiedeńskiego tronu. [więcej]
Lato 1248 Zapewne latem 1248 roku Bela IV przebywał w Preszburgu (Bratysławie), gdzie trwały negocjacje z wysłannikami Fryderyk II w sprawie przynależności Austrii. W rokowaniach uczestniczył również Daniel Halicki. [więcej]
25 lipca 1250 W lipcu 1250 roku Bela IV, wykorzystując trwający chaos w Austrii, wybrał się tam na łupieską wyprawę. Dzięki swym działaniom mógł się pochwalić 25 lipca 1250 roku spaleniem klasztoru Kleinmariazell. Wycofał się po konsultacji z królem Czech Wacławem I. [więcej]
1252 Na początku 1252 roku Bela IV wysłał do Daniela I Halickiego poselstwo z pomysłem mariażu Romana, syna ruskiego księcia, z Gertrudą Babenberg, wdową po Hermanie Badeńskim. Projekt ten zakończył się sukcesem. Małżeństwo zostało zawarte 27 czerwca 1252 roku. [więcej]
9 maja 1252 9 maja 1252 roku Bela IV w liście do Innocentego IV zapewniał papieża, że zrobi wszystko, aby przekonać Daniela I Halickiego do rozmów z Rzymem w sprawie unii. [więcej]
2 czerwca 1252 2 czerwca 1252 roku Bela IV przebywał w obozie wojskowym pod Bratysławą, czyniąc przygotowania do ataku na Austrię. [więcej]
15 czerwca 1252 15 czerwca 1252 roku Bela IV dotarł do Wiednia i rozpoczął oblężenie. W tym czasie jednostki węgierskiego monarchy pustoszyły terytorium Austrii. Jeden z oddziałów opanował pograniczne zamki w Styrii. Oprócz tego Kumanowie w porozumieniu z Madziarami splądrowali Morawy.
Po dwóch tygodniach walk bez powodzenia zrezygnował z prób zdobycia Wiednia. Następnie obszar leżący na zachód od rzeki Litawy, między Wiedniem a Wiener Neustadt, który zajął w międzyczasie, przekazał swoim protegowanym: Romanowi Halickiemu i jego żonie Gertrudzie Babenberskiej, a potem wycofał się na Węgry. [więcej]
Maj 1253 Najpóźniej w maju 1253 roku Bela IV wysłał do Daniela I Halickiego poselstwo z wołaniem o pomoc w wojnie z Czechami. [więcej]
Czerwiec 1253 Na początku czerwca 1253 roku Bela IV ponownie wkroczył na terytorium Austrii. [więcej]
25 czerwca 1253 25 czerwca 1253 roku wojska Beli IV dotarły do Ołomuńca, mocno pustosząc całą okolicę. [więcej]
Lipiec 1253 W lipcu 1253 roku sprzymierzeni z Belą IV Daniel I Halicki, Bolesław Wstydliwy i Władysław Opolski przedsięwzięli kampanię opawską, pustosząc czeskie terytorium.
Lipiec 1253 W lipcu 1253 roku Bela IV naciskany przez wojska Przemysła Ottokara II wycofał się spod Ołomuńca i przez Austrię powrócił na Węgry. [więcej]
Wrzesień 1253 Prawdopodobnie we wrześniu 1253 roku Bela IV odmówił pomocy Romanowi Halickiemu, oblężonemu przez wojska Przemysła Ottokara II w austriackiej twierdzy Himberg. [więcej]
Grudzień 1253 W grudniu 1253 roku do Beli IV przybył jego zięć Henryk XIII Bawarski z prośbą o pomoc w walce o spadek po Babenbergach. Węgierski władca odmówił. [więcej]
1253 / 1254 Na przełomie 1253 i 1254 roku Bela IV przyjmował wysłanników Innocentego IV, starających się doprowadzić do zniwelowania sporu pomiędzy monarchami Węgier i Czech. [więcej]
3 kwietnia 1254 3 kwietnia 1254 roku w Budzie Bela IV zawarł z królem Czech Przemysłem Ottokarem II pokój w Pozsony (Bratysława). W myśl traktatu Bela IV otrzymał Styrię. [więcej]
Jesień 1254 Jesienią 1254 roku Bela IV wyznaczył namiestnika, który miał sprawować w jego imieniu rządy w Styrii. Został nim Stefan z rodu Gutkelet, ówczesny ban Sławonii. [więcej]
1257 / 1258 Na przełomie 1257 i 1258 roku w Styrii doszło do zamieszek z powodu niechęci miejscowego rycerstwa do lokalnego namiestnika. Bela IV do rozprawienia się z buntownikami wysłał swojego syna Stefana V. [więcej]
Lato 1259 W połowie 1259 roku Bela IV przedsięwziął nieudaną wyprawę zbrojną do Karyntii. To niepowodzenie ponownie wznieciło ogień społecznych niepokojów w Styrii, w konsekwencji których, z pomocą wojsk Przemysła Ottokara II, większość styryjskich grodów odłączyła się od Węgier. [więcej]
Lutego / marca 1260 Na przełomie lutego i marca 1260 roku węgierskie oddziały przekroczyły granicę z Austrią. Bela IV w ten sposób próbował odzyskać utraconą w poprzednim roku Styrię. Mobilizacja czeskich oddziałów, przeprowadzona przez Przemysła Ottokara II, zaowocowała zawarciem rozejmu, który miał potrwać do 24 czerwca 1260 roku. [więcej]
26 czerwca 1260 W połowie czerwca 1260 roku armia Beli IV podeszła pod graniczną rzekę Morawę. Po upłynięciu terminu (24 czerwca 1260) zawieszenia broni, kumańskie zastępy wtargnęły na terytorium Austrii. 26 czerwca 1260 roku w okolicy Staatz i Laa Kumanowie rozbili stacjonujący tam zaskoczony austriacki oddział zbrojny. [więcej]
12 lipca 1260 12 lipca 1260 roku Bela IV doznał dotkliwej porażki w bitwie pod Kroissenbrunn. [więcej]
31 marca 1261 31 marca 1261 roku w Wiedniu Bela IV wziął udział w pokojowych rokowaniach z królem Czech Przemysłem Ottokarem II. W myśl postanowień traktatu Węgrzy utracili między innymi Styrię i musieli zapłacić 11 000 grzywien srebra w ramach odszkodowania. Dla podniesienia rangi kontraktu ustalono mariaż władcy Czech z wnuczką węgierskiego króla Kunegundą, córką Rościsława Michajłowicza. [więcej]
1261 W 1261 roku Bela IV wsparł zbrojnie działania swego zięcia Rościsława Michałowicza w wojnie z Bułgarami. Pokonany Konstantyn Asen Tich utracił wówczas północno-zachodnie terytoria, a Bela IV zaczął używać tytułu „król Bułgarii". [więcej]
Wiosna 1262 Zapewne wiosną 1262 roku z powodu buntu Stefana V, podżeganego przez możnowładztwo, Bela IV dokonał podziału królestwa. W rezultacie państwo rozpadło się na trzy części: Stefan V jako "młodszy król" sprawował władzę w Siedmiogrodzie i na Nizinie Zacisańskiej (Tiszantul), książę Bela (młodszy brat Stefana) rządził w Chorwacji i Sławonii, a reszta pozostała pod rządami "starego króla". [więcej]
Lato 1262 Latem 1262 roku Bela IV przyjmował przybyłego z dyplomatyczną wizytą Daniela I Halickiego. [więcej]
1263 W 1263 roku Bela IV wsparł zbrojnie bułgarskiego magnata Jakuba Svetoslava. [więcej]
1264 W 1264 roku, po śmierci Rościsława Michajłowicza, Bela IV osadził w Widyniu Jakuba Svetoslava. [więcej]
23 marca 1266 23 marca 1266 roku Bela IV podpisał pokojowe porozumienie z czeskim królem Przemysłem Ottokarem II. Świadkami wystawienia tego dokumentu byli Bolesław Pobożny, Bolesław Wstydliwy i Leszek Czarny. [więcej]
1266 W 1266 roku w Budzie doszło do zgromadzenia córek i wnuczek Beli IV, mającego na celu zażegnanie konfliktu ze Stefanem V. [więcej]
1267 W 1267 roku Bela IV wspólnie ze Stefanem V wydali Złotą Bullę. Był to dokument umniejszający władzę królewską na rzecz arystokracji. [więcej]

Szukaj:

Zapisz się na bezpłatny newsletter:

Poprzednik:

Andrzej II

Żony i potomstwo:

Żoną Beli IV została w 1218 roku Maria Laskarina, córka cesarza nicejskiego, Teodora I Laskarysa.

  1. Anna (1226/27–1285) - żona Rościsława Michajłowicza, księcia halickiego, bana serbskiej Maczwy i Slavonii
  2. Katarzyna (?-1242)
  3. Małgorzata (?-1242)
  4. Kinga (1234–1292) - żona Bolesława Wstydliwego
  5. Elżbieta (1236-1271) - żona Henryka XIII Wittelsbacha, księcia Bawarii
  6. Konstancja (1238–1231) - żona Lwa, księcia Halicza
  7. Stefan V
  8. św. Małgorzata (1242-1270)
  9. Jolenta Helena (1244 – 1304) - żona Bolesława Pobożnego
  10. Bela (1245-1269) - książę Slavonii, Chorwacji i Dalmacji

Następca:

Stefan V

Copyright © 2006-2026 www.zamki.name. Wszystkie prawa zastrzeżone.

568

Nasz serwis, podobnie jak inne warownie w sieci, używa ciasteczek w celach statystycznych oraz aby serwować Ci reklamy (Google AdSense) dopasowane do Twoich zainteresowań. Dzięki temu możemy dbać o renowację naszych treści. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję. Nie pokazuj więcej