جغرافیای وانواتو
_(Polynesia_centered).svg)
وانواتو (قبلا به نام جزایر هیبرید نو) یک کشور و گروهی از جزایر در جنوب اقیانوس آرام است. این کشور از بیش از ۸۰ جزیره با ۲٬۵۲۸ کیلومتر (۱٬۵۷۱ مایل) خط ساحلی و مساحت کل خشکی ۱۲٬۱۸۹ کیلومتر مربع (۴٬۷۰۶ مایل مربع) تشکیل شده‌است. این کشور کوچک با وسعت ۱۲٬۱۸۹ کیلومتر مربع (۴٬۷۰۶ مایل مربع) آب و خاک، به دلیل پراکندگی جزایرش، سی و نهمین منطقه اقتصادی انحصاری بزرگ با ۶۶۳٬۲۵۱ کیلومتر مربع (۲۵۶٬۰۸۳ مایل مربع) را داراست.
مختصات جغرافیایی وانواتو ۱۶°۰۰′ جنوبی ۱۶۷°۰۰′ شرقی / ۱۶٫۰۰۰°جنوبی ۱۶۷٫۰۰۰°شرقی و بخشی از اقیانوسیه است. همسایگان نزدیک آن شامل جزایر سلیمان و کالدونیای جدید هستند و استرالیا نزدیکترین قاره است.
سرزمین
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو یک مجمع الجزایر کوهستانی با منشأ آتشفشانی با دشت‌های ساحلی باریک است.
مرتفع‌ترین کوه آن تابوه‌ماسانا با ۱٬۸۷۷ متر (۶٬۱۵۸ فوت) بلندی است. آب و هوای استوایی آن توسط بادهای بسامان جنوب شرقی تعدیل می‌شود و منابع طبیعی آن شامل جنگل‌های چوب سخت و ماهی است. تا سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٫۶۴ درصد از مساحت زمین آن قابل کشت بوده و ۱۰٫۲۵ درصد به محصولات زراعی و ۸۸٫۱۱ درصد دیگر به سایر کاربری‌ها اختصاص دارد.
بلایای طبیعی شامل طوفان یا گردباد از ژانویه تا آوریل و فعالیت‌های آتشفشانی است که گاهی باعث زلزله جزئی می‌شود. سونامی نیز برای جزیره گاه خطرآفرین است.
اکثریت جمعیت به آب آشامیدنی قابل اطمینان دسترسی ندارند. جنگل زدایی یکی دیگر از نگرانی‌های اصلی در این جزایر است.
وانواتو طرف تعدادی از موافقت نامه‌های بین‌المللی است، از جمله موافقت نامه‌های مربوط به منابع زنده قطب جنوب-دریایی، تنوع زیستی، تغییرات آب و هوایی، تغییرات آب و هوایی- پروتکل کیوتو، بیابان زایی، گونه‌های در معرض خطر، قانون دریا، تخلیه دریایی، حفاظت از لایه اوزون، آلودگی کشتی، و الوار گرمسیری ۹۴.
زمین‌شناسی و عوارض زمین
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
کمان جزیره‌ای وانواتو در مرز بین صفحهٔ اقیانوس‌آرام و صفحهٔ هند-استرالیا واقع شده است. پوستهٔ اقیانوس‌آرامِ دومی به سمت شرق و در زیرِ اولی به سمت پایین رانده می‌شود که این امر منجر به فعالیت‌های آتشفشانی و زمین‌لرزه‌ها می‌شود و برخی بخش‌های جزایر سالانه تا ۲ سانتی‌متر بالا آمده و صخره‌های مرجانی بالاآمده را آشکار می‌سازند.[۱]
وانواتو مجمع‌الجزایری کوهستانی با منشأ آتشفشانی است که دارای دشت‌های ساحلی کم‌عرضی می‌باشد. بلندترین کوه آن کوه تبوماسانا با ارتفاع ۱۸۷۷ متر است.[۲] آتشفشان‌های فعال شامل کوه یاسور (با ارتفاع ۳۶۱ متر) در تانا به عنوان فعال‌ترین آن‌ها، و همچنین آتشفشان‌های به‌طور بالقوه فعال مانند آئوبا، آمبرم، اپی, گائوآ، کووائه (یک آتشفشان زیردریایی)، لوپه‌وی، سوره‌تاماتای و سر ترایتور هستند. همچنین آتشفشان‌های زیرآبی وجود دارند.[۲] فعالیت‌های آتشفشانی در داخل و اطراف جزایر گاهی باعث زمین‌لرزه‌های جزئی می‌شود و سونامی‌ها نیز خطرساز هستند.[۲]
بین سال‌های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۵، یکی از نخستین کارهای زمین‌شناسی مهم این منطقه توسط زمین‌شناس استرالیایی سر داگلاس ماوسون انجام شد.[۳] پس از گذراندن ماهی از آوریل تا سپتامبر ۱۹۰۳ به کاوش در جزایر با W.T. Quaife، ماوسون گزارشی تهیه کرد که شامل نخستین نقشه‌های زمین‌شناسی جزیرهٔ الفاته و بخش جنوب غربی سانتو بود.[۱] گزارش تفصیلی ماوسون با عنوان «زمین‌شناسی نیوبرایبری» در دسامبر ۱۹۰۵ در نشریهٔ مجموعه مقالات انجمن لینیان نیوساوت ولز منتشر شد.[۴] ماوسون به مشاهدات زمین‌شناسی و جغرافیایی پیشین انجام‌شده توسط کمودور گوداف و مبلغان محلی، و همچنین پژوهشگران انگلیسی، فرانسوی و آلمانی در جزایر اشاره کرد.
او صخره‌های مرجانی بالاآمده در جزیرهٔ سانتو را توصیف کرد و شامل نقشه‌های مقطع عرضی از صخره‌ها و درهٔ استیپ در بندر هاوانا در الفاته شد. او همچنین از کنار سایر جزایر عبور کرد و به آن‌ها اشاره نمود و دیدن فعالیت آتشفشانی و تجربهٔ زمین‌لرزه‌ها را توصیف کرد. او نتوانست در تانا پیاده شود و یاسور را از نزدیک ببیند، اما یادداشت‌هایی دربارهٔ آن از یک مبلغ محلی استخراج کرد.[۱] او همچنین از ویژگی‌های زمین‌شناسی عکس گرفت و یادداشت‌های گسترده‌ای از سفر اکتشافی تهیه کرد که در مجموعهٔ قطبی موزه استرالیای جنوبی در آدلاید نگهداری می‌شود.[۱]
بعدها، دیرینه‌شناس فردریک چپمن به مجموعه نمونه‌های روزنه‌داران ماوسون که در نیوبرایبری جمع‌آوری شده بودند اشاره کرد و مقاله مشترکی دربارهٔ جلبک‌های آهکی هالیمدا در سال ۱۹۰۶ در نشریه معتبر فصل‌نامه انجمن زمین‌شناسی منتشر کردند.[۱]
مردم و اقتصاد
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو یک جمهوری پارلمانی است. در سال ۲۰۲۴، جمعیت وانواتو حدود ۳۱۸,۰۰۷ نفر بود که ۹۹ درصد آن‌ها را مردم نیوانواتو تشکیل می‌دهند و تعداد زنان بیشتر از مردان است. میانه سنی ۲۴٫۶ سال است. بیش از ۱۰۰ زبان بومی وجود دارد؛ زبان‌های رسمی عبارتند از زبان زبان پایه کروات بیسلاما، انگلیسی و فرانسوی.[۲]
حدود ۲۶ درصد از جمعیت شهرنشین هستند که بیشتر آن‌ها در دو شهر پورت ویلا در الفاته (با جمعیت ۵۳,۰۰۰ نفر) و لوگانویل در اسپیریتو سانتو زندگی می‌کنند. نرخ سواد در سال ۲۰۲۴ حدود ۸۸ درصد تخمین زده شد.[۲]
منابع طبیعی جزایر شامل منگنز، جنگل‌های چوب سخت و ماهی است.[۲] تا سال ۲۰۲۲، ۱٫۶ درصد از مساحت زمین آن قابل کشت بود و زمین‌های کشاورزی ۱۵٫۳ درصد از کاربری زمین را شامل می‌شدند. حدود ۱۰٫۳ درصد از آن به محصولات دائمی اختصاص داشت. جنگل‌ها حدود ۳۶٫۳ درصد از جزایر را پوشش می‌دهند.[۲] محصولات شامل نارگیل، پرتقال، سیب‌زمینی هندی، کلم، تارو، موز، فلفل قرمز، شاه‌بلوط، سیب‌زمینی شیرین و کاساوا هستند.[۲]
اقتصاد به‌شدت به کشاورزی معیشتی و گردشگری وابسته است که تحت‌تأثیر منفی همه‌گیری کووید-۱۹ و چرخند استوایی هارولد در سال ۲۰۲۰ قرار گرفته است. این کشور برای زیرساخت جاده‌ای کمک‌هایی از استرالیا دریافت می‌کند.[۲]
نگرانی‌های زیست‌محیطی شامل آلودگی آب، عرضه محدود آب آشامیدنی در مناطق روستایی، بهداشت ناکافی و جنگل‌زدایی است.[۲]
توافق‌نامه‌های بین‌المللی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو طرف تعدادی از توافق‌نامه‌های بین‌المللی است، از جمله:[۲]
- پروتکل کیوتو تغییر اقلیم
- تغییر اقلیم - توافقنامه پاریس
- پیمان منع جامع آزمایش هسته‌ای
- کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره حقوق دریاها
- کنوانسیون حفاظت از منابع زنده دریایی قطب جنوب
- کنوانسیون تنوع زیستی (۱۹۹۲)
- کنوانسیون مبارزه با بیابان‌زایی سازمان ملل متحد
- گونه‌های در خطر انقراض
- تخلیه دریایی - کنوانسیون لندن
- تخلیه دریایی - پروتکل لندن (۱۹۹۶)
- پروتکل مونترال در مورد مواد کاهنده لایه ازن
- کنوانسیون تالاب‌ها
وانواتو نزدیک به حقوق دریاها، ادعای دریایی خود را نسبت به ۲۴ مایل دریایی منطقه مجاور، ۱۲ مایل دریایی دریای سرزمینی، و ۲۰۰ مایل دریایی فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی تعیین می‌کند.[۲]
آب و هوا
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو دارای اقلیم استوایی، به طور خاص اقلیم جنگل بارانی استوایی (Af در طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)، با ماه‌های به‌طور چشمگیری مرطوب‌تر و خشک‌تر و شرایط گرم و مرطوب در تمام طول سال است. از آنجا که بادهای موسمی جنوب شرقی تقریباً دائمی هستند و طوفان‌های استوایی در پورت ویلا و وانواتو نادر نیستند، آب و هوا استوایی نیست بلکه یک آب و هوای استوایی باد تجاری دریایی است.[۵] بارندگی از دسامبر تا آوریل متوسط است.[۲]
طوفان‌های استوایی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو ممکن است از دسامبر تا آوریل تحت‌تأثیر طوفان‌های استوایی قرار گیرد.[۲]
در مارس ۲۰۱۵، چرخند پام یکی از بدترین طوفان‌هایی بود که تاکنون وانواتو را درنوردیده است،[۶][۷][۸] و به عنوان سناریوی بدترین حالت برای کشور توصیف شده بود،[۹] و تخمین زده شد که هزینه خسارت‌ها به صدها میلیون می‌رسد.[۱۰]
در آوریل ۲۰۲۰، چرخند هارولد آسیب شدیدی به وانواتو و دیگر کشورهای اقیانوس آرام وارد کرد.[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴]
جنگل‌ها
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]وانواتو مجمع‌الجزایری آتشفشانی در اقیانوس آرام جنوبی است و بخش بزرگی از پوشش طبیعی آن را جنگل‌های گرمسیری تشکیل می‌دهد. جنگل‌های این کشور شامل جنگل‌های بارانی متراکم، جنگل‌های باز، جنگل‌های ساحلی، بیشه‌زارها، رویشگاه‌های کوهستانی، جنگل‌های حرا و شماری جنگل دست‌کاشت است.[۱۵] این پوشش در جزایر بزرگ‌تر، از جمله اسپیریتو سانتو، مالاکولا، افاته و تانا، گسترده‌تر است.
.jpg)
بر پایه داده‌های بانک جهانی، جنگل‌ها در سال ۲۰۲۳ حدود ۳۶٫۳ درصد از مساحت خشکی وانواتو را پوشانده بودند.[۱۶] این رقم بر پایه تعریفی محاسبه می‌شود که زمین‌های دارای درختان طبیعی یا کاشته‌شده با ارتفاع دست‌کم پنج متر را دربر می‌گیرد. آمارهای مربوط به پوشش جنگلی ممکن است در منابع مختلف متفاوت باشند، زیرا برخی منابع بیشه‌زارها، باغ‌های درختی یا دیگر انواع پوشش چوبی را نیز در محاسبات خود وارد می‌کنند.
بخشی از جنگل‌های وانواتو بر اثر تبدیل زمین به مرتع، سوزاندن پوشش گیاهی، گسترش کشاورزی، بهره‌برداری از چوب و قطع گزینشی درختان آسیب دیده‌اند.[۱۷] ازاین‌رو، یکی از مسائل اصلی این کشور تنها از میان رفتن کامل جنگل نیست، بلکه «تخریب جنگل» نیز هست؛ یعنی وضعیتی که زمین همچنان جنگل به‌شمار می‌رود، اما تراکم درختان، میزان زیست‌توده، تنوع زیستی یا توان ذخیره‌سازی کربن آن کاهش یافته است. یک بررسی درباره برنامه‌ریزی کاربری زمین در وانواتو برآورد کرده است که در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ حدود ۱۳۱٬۷۴۳ هکتار، معادل تقریباً ۱۲ درصد از جنگل‌های کشور، دچار درجاتی از تخریب شده‌اند.[۱۸]
توفندهای گرمسیری نیز از عوامل طبیعی مهم آسیب‌دیدگی جنگل‌های وانواتو هستند. بادهای شدید می‌توانند تاج درختان را از بین ببرند، درختان را بشکنند و بخش بزرگی از زیست‌توده زنده را به چوب مرده تبدیل کنند. جنگل‌های گرمسیری معمولاً توان رویش دوباره دارند، اما اگر آسیب ناشی از توفند با آتش‌سوزی، قطع درختان یا تغییر کاربری زمین همراه شود، بازسازی جنگل دشوارتر خواهد شد. گزارش‌های سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد همچنین به محدود بودن بازکاشت در جنگل‌های قطع‌شده یا آسیب‌دیده از توفند و کمبود اطلاعات درباره بازسازی طبیعی جنگل‌های بومی اشاره کرده‌اند.[۱۹]
جنگل‌های حرا در مناطق ساحلی وانواتو علاوه بر ذخیره کربن، در کاهش فرسایش ساحلی، نگهداری رسوبات، حفاظت نسبی از سواحل در برابر امواج و فراهم کردن زیستگاه برای ماهیان و دیگر جانداران دریایی نقش دارند. اهمیت این رویشگاه‌ها با توجه به آسیب‌پذیری وانواتو در برابر توفندهای حاره‌ای و بالاآمدن سطح دریاها افزایش یافته است.
جنگل‌ها برای جوامع محلی نیز منبع چوب ساختمانی، سوخت، خوراک، میوه، گیاهان دارویی و دیگر فرآورده‌های طبیعی‌اند. بخش‌هایی از کشاورزی سنتی وانواتو نیز در چشم‌اندازهایی انجام می‌شود که در آن‌ها جنگل طبیعی، زمین آیش، باغ‌های درختی و کشتزارهای کوچک در کنار یکدیگر قرار دارند.
سطح مرجع رِد پلاس و پایش جنگل
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]رِد پلاس سازوکاری در چارچوب کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم سازمان ملل متحد است که کشورهای درحال‌توسعه را به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از جنگل‌زدایی و تخریب جنگل، حفاظت و مدیریت پایدار جنگل‌ها و افزایش ذخایر کربن جنگلی تشویق می‌کند. برای اندازه‌گیری نتیجه این فعالیت‌ها، هر کشور می‌تواند یک «سطح مرجع جنگل» تعیین کند. این سطح در عمل خط مبنایی است که انتشار و جذب کربن در دوره‌های بعدی با آن مقایسه می‌شود.[۲۰]
وانواتو نخستین سطح مرجع ملی جنگل خود را در ۵ ژانویه ۲۰۲۳ به کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم سازمان ملل متحد ارائه کرد. ارزیابی فنی آن از ۲۰ تا ۲۴ مارس ۲۰۲۳ انجام شد و وانواتو پس از دریافت نظرهای گروه ارزیابی، نسخه اصلاح‌شده را در ۱۲ سپتامبر همان سال ارائه داد. گزارش نهایی ارزیابی فنی در ۲۲ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد.[۱۵]
سطح مرجع وانواتو سه فعالیت را در مقیاس ملی پوشش می‌دهد: کاهش انتشار ناشی از جنگل‌زدایی، کاهش انتشار ناشی از تخریب جنگل و افزایش ذخایر کربن جنگلی از راه جنگل‌کاری یا احیای جنگل‌ها.[۱۵] این سطح مرجع نزدیک به ۸۹ درصد از مساحت خشکی کشور را دربر می‌گیرد. یازده درصد باقی‌مانده عمدتاً شامل آب‌سنگ‌ها و جزایر کوچکی است که فاقد پوشش جنگلی تشخیص داده شده‌اند.[۱۵]
وانواتو سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ را به عنوان دوره مرجع برگزید. بر پایه میانگین سالانه انتشار ناشی از جنگل‌زدایی و تخریب جنگل و جذب کربن ناشی از افزایش ذخایر جنگلی در این دوره، سطح مرجع کشور ۷۳۲٬۴۴۱ تن کربن دی‌اکسید معادل در سال تعیین شد. این عدد به معنای کل انتشار کنونی گازهای گلخانه‌ای وانواتو نیست، بلکه معیاری برای سنجش عملکرد آینده کشور در بخش جنگل است.[۱۵]
برای نمونه، اگر میزان خالص انتشار ناشی از فعالیت‌های جنگلی در یک دوره بعدی کمتر از ۷۳۲٬۴۴۱ تن کربن دی‌اکسید معادل در سال باشد، تفاوت میان نتیجه جدید و سطح مرجع می‌تواند به عنوان کاهش انتشار محاسبه شود. پرداخت‌های مبتنی بر نتیجه در سازوکار رِد پلاس نیز بر پایه چنین مقایسه‌ای انجام می‌شود.[۲۰]
در محاسبات وانواتو، کربن موجود در زیست‌توده روی زمین، از جمله تنه، شاخه و برگ درختان؛ زیست‌توده زیر زمین، عمدتاً ریشه‌ها؛ و ماده آلی مرده، شامل درختان مرده ایستاده، چوب‌های افتاده، کنده‌ها و بقایای گیاهی، در نظر گرفته شده است. کربن آلی خاک به دلیل نبود داده‌های کافی از محاسبات کنار گذاشته شده و در میان گازهای گلخانه‌ای نیز تنها دی‌اکسید کربن محاسبه شده است؛ بنابراین انتشار متان و دی‌نیتروژن مونوکسید در سطح مرجع وارد نشده است.[۱۵]
تعریف جنگل در این محاسبات با تعریف مورد استفاده وانواتو برای گزارش‌دهی به سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد هماهنگ است. بر این اساس، جنگل باید حداقل ۰٫۵ هکتار مساحت داشته باشد، دست‌کم ۱۰ درصد آن زیر پوشش تاج درختان باشد و درختان آن دست‌کم پنج متر ارتفاع داشته باشند یا در شرایط طبیعی محل توان رسیدن به این ارتفاع را داشته باشند.[۱۵]
داده‌های مربوط به تغییرات پوشش جنگلی در دوره ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ با بررسی نمونه‌ای تصاویر با وضوح بالای مشاهده زمین و با استفاده از ابزار «کالکت ارث» گردآوری شد. ضرایب انتشار نیز از سیاهه ملی جنگل وانواتو در سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، دستورالعمل‌های هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم و گزارش‌های بین‌المللی گرفته شد.[۱۵]
در صفحه وانواتو در وبگاه رسمی رِد پلاس کنوانسیون، سطح مرجع سال ۲۰۲۳ به عنوان «ارزیابی‌شده» ثبت شده است، اما راهبرد یا برنامه اقدام ملی رِد پلاس، خلاصه اطلاعات مربوط به پادمان‌ها و سامانه ملی پایش جنگل در این سامانه «گزارش‌نشده» فهرست شده‌اند.[۲۱] عنوان «گزارش‌نشده» لزوماً به این معنا نیست که هیچ فعالیت یا سازوکاری در داخل وانواتو وجود ندارد، بلکه نشان می‌دهد سند مربوط در قالب مورد نظر در بخش عمومی سامانه کنوانسیون ثبت نشده است. گزارش ارزیابی فنی نشان می‌دهد که وانواتو در جریان ارزیابی، اطلاعاتی درباره سامانه ملی پایش جنگل و سیاهه ملی جنگل خود در اختیار گروه کارشناسی قرار داده بود.[۱۵]
پادمان‌های کانکون مجموعه‌ای از اصول زیست‌محیطی و اجتماعی برای اجرای رِد پلاس هستند. این اصول بر حفاظت از جنگل‌های طبیعی و تنوع زیستی، مشارکت مؤثر جوامع محلی و مردمان بومی، شفافیت، رعایت حقوق آنان و جلوگیری از انتقال جنگل‌زدایی از یک منطقه به منطقه‌ای دیگر تأکید دارند.
ارائه و ارزیابی سطح مرجع، تنها یکی از مراحل اجرای کامل رِد پلاس است. سنجش کاهش واقعی انتشار به پایش منظم تغییرات پوشش و کیفیت جنگل، به‌روزرسانی داده‌های ماهواره‌ای و میدانی، بهبود سیاهه ملی جنگل و گزارش‌دهی درباره پادمان‌های اجتماعی و زیست‌محیطی نیاز دارد. گروه ارزیابی سازمان ملل اطلاعات ارائه‌شده از سوی وانواتو را شفاف، کامل و تا حد زیادی منطبق با دستورالعمل‌های مربوط ارزیابی کرد، اما در عین حال زمینه‌هایی مانند افزودن کربن آلی خاک و دیگر گازهای گلخانه‌ای را برای بهبودهای بعدی مشخص کرد.[۱۵]
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- 1 2 3 4 5 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامjagopharoah2005وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامcia2025وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامsamsynopsisوارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: برچسب
<ref>غیرمجاز؛ یادکردهای بدون محتوا باید نام داشته باشند. (). - ↑ "Climatologie" by Pierre Estienne and Alain Godard, Éditions Armand Colin (شابک ۲−۲۰۰−۳۱۰۴۲−۰), "CHAPITRE XVI 1. Les climats équatoriaux et subéquatoriaux 2. Les climats tropicaux 3. Les climats d'alizé 4. Les climats de montagne LES CLIMATS DE LA ZONE INTERTROPICALE : LES VARIÉTÉS", pages 314, 315 and 322.
- ↑ "Vanuatu – Cyclone Pam Emergency Appeal". Unicef NZ. Archived from the original on 3 April 2015. Retrieved 16 March 2015.
- ↑ "Emergency – Cyclone Pam, Vanuatu". World Food Programme. ReliefWeb. 14 March 2015. Retrieved 15 March 2015.
- ↑ "Cyclone Pam: Vanuatu islanders forced to drink saltwater". British Broadcasting Company. 17 March 2015. Retrieved 17 March 2015.
- ↑ Steve Almasy and Jethro Mullen (15 March 2015). "Aid workers scramble to help Cyclone Pam victims in Vanuatu". CNN. Retrieved 15 March 2015.
- ↑ "UNESCO supports recovery of Vanuatu's culture sector following Tropical Cyclone Pam". Prevention Web. 15 May 2015. Archived from the original on 2 October 2015. Retrieved 2 July 2015.
- ↑ "Vanuatu braces for strengthening tropical cyclone Harold". SBS News. SBS. April 6, 2020. Retrieved April 6, 2020.
- ↑ Cappucci, Matthew (April 7, 2020). "Tropical Cyclone Harold rakes Fiji after slamming Vanuatu at Category 5 strength". The Washington Post. Washington, D.C. Retrieved April 7, 2020.
- ↑ Vanuatu, ) in (April 6, 2020). "#CycloneHarold #TCHarold #Vanuatu @UNICEFPacific declares that 100,000 people have been impacted, a third of the country's population, the majority of whom are children. Widespread network outages is hindering news from affected areas". @sandravanuatu (in English). Retrieved April 7, 2020.
- ↑ "Casualties reported in Vanuatu following TC Harold". RNZ. Radio New Zealand. April 9, 2020. Retrieved April 10, 2020.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Report on the technical assessment of the proposed forest reference level of Vanuatu submitted in 2023" (PDF) (in انگلیسی). کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم سازمان ملل متحد. 22 اوت 2024. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Vanuatu". World Bank Data (in انگلیسی). بانک جهانی. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Proceedings of the training workshop on forest product statistics" (in انگلیسی). سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Integrated land use planning, a centerpiece for a sustainable future in Vanuatu" (in انگلیسی). سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "An assessment of the impact of climate change on agriculture and food security in the Pacific" (PDF) (in انگلیسی). سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - 1 2 "Forest reference emission levels". REDD+ Web Platform (in انگلیسی). کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم سازمان ملل متحد. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده) - ↑ "Vanuatu: REDD+ submissions". REDD+ Web Platform (in انگلیسی). کنوانسیون چارچوب تغییر اقلیم سازمان ملل متحد. Retrieved 21 ژوئیه 2026.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)