Kompleks miedziowy chlorofilu
Wygląd
|
| |||||||||
| |||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||
| jasnozielony proszek | |||||||||
| Wzór Hilla |
C34H31CuN4Na3O6 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
724,15 g/mol | ||||||||
| Identyfikacja | |||||||||
| Numer CAS | |||||||||
| PubChem | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Kompleks miedziowy chlorofilu (E141) – organiczny związek chemiczny, pochodna chlorofilu, stosowana jako barwnik spożywczy oraz środek medycyny niekonwencjonalnej. Może być wytwarzany syntetycznie[1].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 15 mg/kg ciała[2].
Wyróżnia się dwa kompleksy chlorofilu[2]:
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Zupy, sosy, naturalne owoce w zalewie oraz niesfermentowane napoje mleczne[1].
Substancja czynna licznych środków stosowanych wewnętrznie w celu zmniejszenia zapachu ciała, w tym związanego z inkontynencją, kolostomią itp. Zewnętrznie stosowany również w leczeniu ran i kontuzji skóry[potrzebny przypis].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
- 1 2 Food-Info.net: E141: Miedziowe kompleksy chlorofili. [dostęp 2010-09-28]. (pol.).