Nieskończonokąt
Nieskończonokąt[1] (apeirogon, -kąt) – uogólniony wielokąt o nieskończenie wielu bokach i wierzchołkach. W geometrii euklidesowej rozpatruje się go jako granicę ciągu wielokątów foremnych, których liczba boków dąży do nieskończoności[2].
W zależności od przyjętej geometrii i sposobu konstrukcji nieskończonokąt może przyjmować różne kształty. W geometrii euklidesowej foremny nieskończonokąt jest utożsamiany z okręgiem, jednak w bardziej ogólnym ujęciu granicą ciągu wielokątów o nieskończenie wielu bokach mogą być także inne krzywe zamknięte, takie jak elipsa czy inne owale. Nie są one jednak wielokątami w ścisłym znaczeniu, ponieważ nie składają się z odcinków, lecz stanowią krzywe graniczne powstające w wyniku odpowiedniego zagęszczania wierzchołków i boków[3].
Nieskończonokąt foremny
[edytuj | edytuj kod]
Jest to graniczna postać wielokąta foremnego, otrzymywana przy nieograniczonym zwiększaniu liczby jego boków. Każdy bok ma długość dążącą do zera, natomiast obwód pozostaje skończony i jest równy długości okręgu[4].
Można go traktować jako granicę ciągu foremnych -kątów dla .
Wszystkie jego boki mają długość graniczną równą
- .
Każdy kąt wewnętrzny ma miarę graniczną
- .
Kąt środkowy oparty na jednym boku ma miarę graniczną
- .
Okrąg wpisany i opisany pokrywają się, dlatego
- .
Obwód wynosi
- .
Pole powierzchni ograniczonej nieskończonokątem wynosi
- .
Liczba przekątnych formalnie dąży do nieskończoności:
- .
Nieskończonokąt posiada nieskończenie wiele osi symetrii oraz symetrię obrotową względem dowolnego kąta.
Granica pól, obwodów oraz pozostałych własności foremnych -kątów prowadzi bezpośrednio do wzorów opisujących okrąg i koło. Z tego względu w geometrii elementarnej okrąg bywa interpretowany jako foremny nieskończonokąt, choć formalnie okrąg nie jest wielokątem, lecz krzywą zamkniętą[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nieskończonokąt foremny [online], Matematyka.pl, 9 lutego 2017.
- ↑ Eric W. Weisstein, Apeirogon [online], mathworld.wolfram.com (ang.).
- ↑ Harold Scott Macdonald Coxeter, Regular polytops, wyd. 3rd ed, Dover books on advanced mathematics, New York: Dover, 1973, ISBN 978-0-486-61480-9 (ang.).
- ↑ The area of a inscribed polygon tends to the area of the circle [online], Mathematics Stack Exchange (ang.).
- ↑ Peter McMullen, Egon Schulte, Abstract regular polytopes, Encyclopedia of mathematics and its applications, Cambridge: Cambridge University Press, 2002 (92), ISBN 978-0-521-81496-6 (ang.).