Przejdź do zawartości

Nieskończonokąt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nieskończonokąt[1] (apeirogon, -kąt) – uogólniony wielokąt o nieskończenie wielu bokach i wierzchołkach. W geometrii euklidesowej rozpatruje się go jako granicę ciągu wielokątów foremnych, których liczba boków dąży do nieskończoności[2].

W zależności od przyjętej geometrii i sposobu konstrukcji nieskończonokąt może przyjmować różne kształty. W geometrii euklidesowej foremny nieskończonokąt jest utożsamiany z okręgiem, jednak w bardziej ogólnym ujęciu granicą ciągu wielokątów o nieskończenie wielu bokach mogą być także inne krzywe zamknięte, takie jak elipsa czy inne owale. Nie są one jednak wielokątami w ścisłym znaczeniu, ponieważ nie składają się z odcinków, lecz stanowią krzywe graniczne powstające w wyniku odpowiedniego zagęszczania wierzchołków i boków[3].

Nieskończonokąt foremny

[edytuj | edytuj kod]
Okrąg jako granica wielokątów foremnych.

Jest to graniczna postać wielokąta foremnego, otrzymywana przy nieograniczonym zwiększaniu liczby jego boków. Każdy bok ma długość dążącą do zera, natomiast obwód pozostaje skończony i jest równy długości okręgu[4].

Można go traktować jako granicę ciągu foremnych -kątów dla .

Wszystkie jego boki mają długość graniczną równą

.

Każdy kąt wewnętrzny ma miarę graniczną

.

Kąt środkowy oparty na jednym boku ma miarę graniczną

.

Okrąg wpisany i opisany pokrywają się, dlatego

.

Obwód wynosi

.

Pole powierzchni ograniczonej nieskończonokątem wynosi

.

Liczba przekątnych formalnie dąży do nieskończoności:

.

Nieskończonokąt posiada nieskończenie wiele osi symetrii oraz symetrię obrotową względem dowolnego kąta.

Granica pól, obwodów oraz pozostałych własności foremnych -kątów prowadzi bezpośrednio do wzorów opisujących okrąg i koło. Z tego względu w geometrii elementarnej okrąg bywa interpretowany jako foremny nieskończonokąt, choć formalnie okrąg nie jest wielokątem, lecz krzywą zamkniętą[5].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Nieskończonokąt foremny [online], Matematyka.pl, 9 lutego 2017.
  2. ↑ Eric W. Weisstein, Apeirogon [online], mathworld.wolfram.com (ang.).
  3. ↑ Harold Scott Macdonald Coxeter, Regular polytops, wyd. 3rd ed, Dover books on advanced mathematics, New York: Dover, 1973, ISBN 978-0-486-61480-9 (ang.).
  4. ↑ The area of a inscribed polygon tends to the area of the circle [online], Mathematics Stack Exchange (ang.).
  5. ↑ Peter McMullen, Egon Schulte, Abstract regular polytopes, Encyclopedia of mathematics and its applications, Cambridge: Cambridge University Press, 2002 (92), ISBN 978-0-521-81496-6 (ang.).