คาร์ล ไดเซอรอธ
คาร์ล ไดเซอรอธ | |
|---|---|
 ไดเซอรอธเมื่อปี 2025 | |
| เกิด | 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา |
| การศึกษา | มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ด (BA) มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (MD–PhD) |
| มีชื่อเสียงจาก | พันธุศาสตร์เชิงแสง และ เคมีเนื้อเยื่อไฮโดรเจล (เช่น CLARITY และ STARmap) |
| คู่สมรส | มีเชล มอนเฌ |
| รางวัล | รางวัลดับเบิลยู อัลเดิน สเปนเซอร์ (2011) รางวัลวิทยาศาสตร์การแพทย์เคโอ (2014) รางวัลศูนย์การแพทย์อัลแบนี (2015) รางวัลมูลนิธิบีบีวีเอ (2015) รางวัลการค้นพบใหม่สาขาวิทยาศาสตร์ชีวิต (2016) รางวัลเกียวโต (2018) รางวัลไฮเนเกิน (2020) รางวัลการวิจัยการแพทย์พื้นฐานอัลเบิร์ต ลัสเกอร์ (2021) รางวัลลูอีซา กรอส ฮอร์วิทซ์ (2022) รางวัลญี่ปุ่น (2023) รางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ (2026) |
| อาชีพทางวิทยาศาสตร์ | |
| สาขา | |
| สถาบันที่ทำงาน | มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด |
| อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก | ริชาร์ด เซียน |
| อาจารย์ที่ปรึกษาอื่น ๆ | โรเบิร์ต มาเลนกา |
| ลูกศิษย์ในระดับปริญญาเอก | เฟิง จาง, วีวียานา กราดีนารู |
| ลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงอื่น ๆ | เอ็ดเวิร์ด บอยเดิน, เค ทาย, เสี่ยว หวัง |
| เว็บไซต์ | deisseroth |
คาร์ล อาเล็กซันเดอร์ ไดเซอรอธ (อังกฤษ: Karl Alexander Deisseroth, เกิด 18 พฤศจิกายน 1971) เป็นนักวิทยาศาสตร์และแพทย์ชาวอเมริกัน ศาสตราจารย์ด้านวิศวกรรมชีวภาพ จิตวิทยา และวิทยาศาสตร์พฤติกรรม ประจำมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 2026 สำหรับผลงานในสาขาพันธุศาสตร์เชิงแสง[1]
เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานการพัฒนาเทคโนโลยีทางเคมีเนื้อเยื่อไฮโดรเจล (hydrogel-tissue chemistry) เช่น CLARITY และ STARmap, ผลงานในสาขาพันธุศาสตร์เชิงแสง และจากการผสมผสานนำเอาวิธีการทางพันธุศาสตร์และการมองเห็นเพื่อศึกษาวงจรทางประสาททั้งในสภาวะปกติและผิดปกติดังที่พบในโรคทางประสาทวิทยาและจิตเวช
ในปี 2026 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับ เพเทอร์ เฮเกอมันน์ และ เกออร์ค นาเกิล "สำหรับการค้นพบช่องไอออนที่ควบคุมด้วยแสงและพันธุศาสตร์เชิงแสง"[1]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Nobel Prize in Physiology or Medicine 2026". NobelPrize.org (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2026-10-05. สืบค้นเมื่อ 2026-10-05.