เกออร์ค นาเกิล
เกออร์ค นาเกิล | |
|---|---|
 นาเกิลในปี 2022 | |
| เกิด | 24 สิงหาคม ค.ศ. 1953 ไวน์การ์เทิน เยอรมนีตะวันตก |
| พลเมือง | เยอรมนี |
| การศึกษา | มหาวิทยาลัยคอนส์ตันซ์ มหาวิทยาลัยเกอเธอ ฟรังค์ฟวร์ท (PhD) |
| มีชื่อเสียงจาก | พันธุศาสตร์เชิงแสง การค้นพบแชนเนิลโรดอปซิน[1] |
| รางวัล |
|
| อาชีพทางวิทยาศาสตร์ | |
| สาขา | |
| สถาบันที่ทำงาน | |
| วิทยานิพนธ์ | Ionentransport über Zellmembranen: elektrische Untersuchung von Membranproteinen in situ und rekonstituiert an künstlichen Lipidmembranen[2] (1988) |
| อาจารย์ที่ปรึกษาในระดับปริญญาเอก | แอรนสท์ บัมแบร์ค[3] |
เกออร์ค นาเกิล (เยอรมัน: Georg Nagel, เกิด 24 สิงหาคม 1953) เป็นนักชีวฟิสิกส์ชาวเยอรมันและศาสตร์จารย์ประจำแผนกประสาทสรีรวิทยา มหาวิทยาลัยเวือร์ซบวร์ค ประเทศเยอรมนี ผลงานการศึกษาของเขาเน้นหลักที่ตัวรับแสงระดับชีวภาคและการพัฒนาอุปกรณ์ทางพันธุศาสตร์เชิงแสง ในปี 2026 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับ คาร์ล ไดส์เซอโรท และ เพเทอร์ เฮเกอมันน์ "สำหรับการค้นพบช่องไอออนที่ควบคุมด้วยแสงและพันธุศาสตร์เชิงแสง"[1]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Nobel Prize in Physiology or Medicine 2026". NobelPrize.org (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2026-10-05. สืบค้นเมื่อ 2026-10-05.
- ↑ "Die Goethe-Universität gratuliert Medizinnobelpreisträger". Goethe University Frankfurt (ภาษาเยอรมัน). 2026-10-05. สืบค้นเมื่อ 2026-10-05.
- ↑ "Goethe University congratulates Nobel Prize winner in Medicine". Goethe University Frankfurt. 2026-10-05. สืบค้นเมื่อ 2026-10-05.