แบเรียม

แบเรียม, ₅₆Ba
แบเรียม
การออกเสียงในภาษาอังกฤษ	/ˈbɛəriəm/ ⓘ (BAIR-ee-əm)
ลักษณะปรากฏ	สีเทาเงินเจือสีเหลืองอ่อน
น้ำหนักอะตอมมาตรฐาน Ar°(Ba)
	137.327±0.007; 137.33±0.01 (ฉบับย่อ);
แบเรียมในตารางธาตุ
เลขอะตอม (Z)	56
หมู่	2
คาบ	คาบที่ 6
บล็อก	บล็อก-s
การจัดเรียงอิเล็กตรอน	[Xe] 6s2
อิเล็กตรอนต่อระดับพลังงาน	2, 8, 18, 18, 8, 2
สมบัติทางกายภาพ
สถานะ ที่ STP	ของแข็ง
จุดหลอมเหลว	1000 K (727 °C, 1341 °F)
จุดเดือด	2118 K (1845 °C, 3353 °F)
ความหนาแน่น (at 20° C)	3.594 g/cm3
ขณะเป็นของเหลว (ที่จุดหลอมเหลว)	3.338 g/cm3
ความร้อนของการหลอมเหลว	7.12 kJ/mol
ความร้อนของการกลายเป็นไอ	142 kJ/mol
ความจุความร้อนโมลาร์	28.07 J/(mol·K)
สมบัติของอะตอม
สถานะออกซิเดชัน	ทั่วไป: +2; +1
สภาพไฟฟ้าลบ	สเกลเพาลิง: 0.89
พลังงานไอออไนเซชัน	ลำดับที่ 1: 502.9 kJ/mol ; ลำดับที่ 2: 965.2 kJ/mol ; ลำดับที่ 3: 3600 kJ/mol ; ;
รัศมีอะตอม	จากการทดลอง: 222 pm
รัศมีโคเวเลนต์	215±11 pm
รัศมีแวนเดอร์วาลส์	268 pm
	เส้นสเปกตรัมของแบเรียม
สมบัติอื่น ๆ
โครงสร้างผลึก	body-centered cubic (bcc) (cI2)
ค่าคงที่แลตทิซ	a = 502.5 pm (at 20 °C)
การขยายตัวจากความร้อน	20.47×10−6/K (at 20 °C)
การนำความร้อน	18.4 W/(m⋅K)
สภาพต้านทานไฟฟ้า	332 nΩ⋅m (ที่ 20 °C)
สมบัติแม่เหล็ก	paramagnetic
สภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็กเชิงโมล	+20.6×10−6 cm3/mol
มอดุลัสของยัง	13 GPa
มอดุลัสเฉือน	4.9 GPa
มอดุลัสเชิงปริมาตร	9.6 GPa
ความเร็วเสียง แท่งโลหะบาง	1620 m/s (ที่ 20 °C)
ความแข็งโมส	1.25
เลขทะเบียน CAS	7440-39-3
ประวัติ
การตั้งชื่อ	จากกรีก βαρὺς (barys), หมายถึง 'หนัก'
การค้นพบ	Carl Wilhelm Scheele (1772)
การแยกธาตุครั้งแรก	Humphry Davy (1808)
ไอโซโทปของแบเรียม ด; ก;
	หมวดหมู่: แบเรียม; ดู; คุย; แก้; \| แหล่งอ้างอิง

แบเรียม (อังกฤษ: Barium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 56 และสัญลักษณ์คือ Ba แบเรียมเป็นธาตุโลหะแอลคาไลน์เอิร์ทมีลักษณะเป็นสีเงินอ่อนนุ่มหลอมเหลวที่อุณหภูมิสูงมาก อ๊อกไซด์ของมันเรียกแบริตา (baryta) ตามธรรมชาติพบในแร่แบไรต์ไม่พบในสภาพบริสุทธิ์เพราะไวต่อปฏิกิริยาเคมีกับอากาศ

ประโยชน์

สารประกอบของแบเรียมใช้ทำสี
แบเรียมซัลเฟตใช้ในการถ่ายภาพทางการแพทย์ เรียกว่า แป้งแบเรียม

อ้างอิง

↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Butterworth-Heinemann. น. 112. ISBN 978-0-08-037941-8.
↑ "Standard Atomic Weights: แบเรียม". CIAAW. 1985.
↑ Prohaska, Thomas; Irrgeher, Johanna; Benefield, Jacqueline; Böhlke, John K.; Chesson, Lesley A.; Coplen, Tyler B.; Ding, Tiping; Dunn, Philip J. H.; Gröning, Manfred; Holden, Norman E.; Meijer, Harro A. J. (2022-05-04). "Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report)". Pure and Applied Chemistry (ภาษาอังกฤษ). doi:10.1515/pac-2019-0603. ISSN 1365-3075.
1 2 3 Arblaster, John W. (2018). Selected Values of the Crystallographic Properties of Elements. Materials Park, Ohio: ASM International. ISBN 978-1-62708-155-9.
↑ Xu, Wei; Lerner, Michael M. (2018). "A New and Facile Route Using Electride Solutions to Intercalate Alkaline Earth Ions into Graphite". Chemistry of Materials. 30 (19): 6930–6935. doi:10.1021/acs.chemmater.8b03421. S2CID 105295721.
↑ Lide, D. R., บ.ก. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds". CRC Handbook of Chemistry and Physics (PDF) (พิมพ์ครั้งที่ 86th). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 0-8493-0486-5.
↑ Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. น. E110. ISBN 0-8493-0464-4.
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). "The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties" (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.

บทความเคมีนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[1] Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Butterworth-Heinemann. น. 112. ISBN 978-0-08-037941-8.

[CIAAWแบเรียม-2] "Standard Atomic Weights: แบเรียม". CIAAW. 1985.

[CIAAW2021-3] Prohaska, Thomas; Irrgeher, Johanna; Benefield, Jacqueline; Böhlke, John K.; Chesson, Lesley A.; Coplen, Tyler B.; Ding, Tiping; Dunn, Philip J. H.; Gröning, Manfred; Holden, Norman E.; Meijer, Harro A. J. (2022-05-04). "Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report)". Pure and Applied Chemistry (ภาษาอังกฤษ). doi:10.1515/pac-2019-0603. ISSN 1365-3075.

[Arblaster_2018-4] 1 2 3 Arblaster, John W. (2018). Selected Values of the Crystallographic Properties of Elements. Materials Park, Ohio: ASM International. ISBN 978-1-62708-155-9.

[5] Xu, Wei; Lerner, Michael M. (2018). "A New and Facile Route Using Electride Solutions to Intercalate Alkaline Earth Ions into Graphite". Chemistry of Materials. 30 (19): 6930–6935. doi:10.1021/acs.chemmater.8b03421. S2CID 105295721.

[6] Lide, D. R., บ.ก. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds". CRC Handbook of Chemistry and Physics (PDF) (พิมพ์ครั้งที่ 86th). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 0-8493-0486-5.

[7] Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. น. E110. ISBN 0-8493-0464-4.

[NUBASE2020-8] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). "The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties" (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]