ซีเรียม
หน้าตา
(เปลี่ยนทางจาก Cerium)
| ซีเรียม | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| การออกเสียงในภาษาอังกฤษ | /ˈsɪəriəm/ | ||||||||||||||
| ลักษณะปรากฏ | สีขาวเงิน | ||||||||||||||
| น้ำหนักอะตอมมาตรฐาน Ar°(Ce) | |||||||||||||||
| ซีเรียมในตารางธาตุ | |||||||||||||||
| เลขอะตอม (Z) | 58 | ||||||||||||||
| หมู่ | หมู่บล็อก-f | ||||||||||||||
| คาบ | คาบที่ 6 | ||||||||||||||
| บล็อก | บล็อก-f | ||||||||||||||
| การจัดเรียงอิเล็กตรอน | [Xe] 4f1 5d1 6s2[3] | ||||||||||||||
| อิเล็กตรอนต่อระดับพลังงาน | 2, 8, 18, 19, 9, 2 | ||||||||||||||
| สมบัติทางกายภาพ | |||||||||||||||
| สถานะ ที่ STP | ของแข็ง | ||||||||||||||
| จุดหลอมเหลว | 1068 K (795 °C, 1463 °F) | ||||||||||||||
| จุดเดือด | 3716 K (3443 °C, 6229 °F) | ||||||||||||||
| ความหนาแน่น (at 20° C) | β-Ce: 6.689 g/cm3 γ-Ce: 6.769 g/cm3 [4] | ||||||||||||||
| ขณะเป็นของเหลว (ที่จุดหลอมเหลว) | 6.55 g/cm3 | ||||||||||||||
| ความร้อนของการหลอมเหลว | 5.46 kJ/mol | ||||||||||||||
| ความร้อนของการกลายเป็นไอ | 398 kJ/mol | ||||||||||||||
| ความจุความร้อนโมลาร์ | 26.94 J/(mol·K) | ||||||||||||||
ความดันไอ
| |||||||||||||||
| สมบัติของอะตอม | |||||||||||||||
| สถานะออกซิเดชัน | ทั่วไป: +3, +4 +2[5] | ||||||||||||||
| สภาพไฟฟ้าลบ | สเกลเพาลิง: 1.12 | ||||||||||||||
| พลังงานไอออไนเซชัน |
| ||||||||||||||
| รัศมีอะตอม | จากการทดลอง: 181.8 pm | ||||||||||||||
| รัศมีโคเวเลนต์ | 204±9 pm | ||||||||||||||
| สมบัติอื่น ๆ | |||||||||||||||
| โครงสร้างผลึก | β-Ce: double hexagonal close-packed (dhcp) (hP4) | ||||||||||||||
| ค่าคงที่แลตทิซ | a = 0.36811 nm c = 1.1857 nm (at 20 °C)[4] | ||||||||||||||
| โครงสร้างผลึกแบบที่ 2 | γ-Ce: face-centered cubic (fcc) (cF4) | ||||||||||||||
| ค่าคงที่แลตทิซแบบที่ 2 | a = 0.51612 nm (at 20 °C)[4] | ||||||||||||||
| การขยายตัวจากความร้อน | β-Ce: 6.1×10−6/K γ-Ce: 6.1×10−6/K (at 20 °C)[4] | ||||||||||||||
| การนำความร้อน | 11.3 W/(m⋅K) | ||||||||||||||
| สภาพต้านทานไฟฟ้า | β-Ce, poly: 828 nΩ⋅m (at r.t.) | ||||||||||||||
| สมบัติแม่เหล็ก | พาราแมกเนติก[6] | ||||||||||||||
| สภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็กเชิงโมล | β-Ce: +2450.0×10−6 cm3/mol (293 K)[7] | ||||||||||||||
| มอดุลัสของยัง | γ-Ce: 33.6 GPa | ||||||||||||||
| มอดุลัสเฉือน | γ-Ce: 13.5 GPa | ||||||||||||||
| มอดุลัสเชิงปริมาตร | γ-Ce: 21.5 GPa | ||||||||||||||
| ความเร็วเสียง แท่งโลหะบาง | 2100 m/s (ที่ 20 °C) | ||||||||||||||
| อัตราส่วนปัวซง | γ-Ce: 0.24 | ||||||||||||||
| ความแข็งโมส | 2.5 | ||||||||||||||
| ความแข็งวิกเกอร์ส | 210–470 MPa | ||||||||||||||
| ความแข็งบริเนล | 186–412 MPa | ||||||||||||||
| เลขทะเบียน CAS | 7440-45-1 | ||||||||||||||
| ประวัติ | |||||||||||||||
| การตั้งชื่อ | จากดาวเคราะห์แคระซีรีส, ซึ่งตั้งชื่อตามเทพเจ้าแห่งเกษตรกรรมของโรมัน ซีรีส | ||||||||||||||
| การค้นพบ | Martin Heinrich Klaproth, Wilhelm Hisinger, Jöns Jakob Berzelius (1803) | ||||||||||||||
| การแยกธาตุครั้งแรก | William Francis Hillebrand (1875) | ||||||||||||||
| ไอโซโทปของซีเรียม | |||||||||||||||
| ไม่มีหน้า แม่แบบ:กล่องข้อมูลไอโซโทปของซีเรียม | |||||||||||||||
ซีเรียม (อังกฤษ: Cerium) คือธาตุที่มีหมายเลขอะตอม 58 และสัญลักษณ์คือ Ce ซีเรียมเป็นธาตุโลหะลักษณะเงินอยู่ในกลุ่ม แลนทาไนด์ (lanthanide group) ใช้ในการทำโลหะผสมสีและสนิมเหมือนเหล็กแต่อ่อนนุ่มกว่า สามารถยืดเป็นเส้นและตีเป็นแผ่นได้ ซีเรียมสามารถละลายในสารละลายด่างและกรดเข้มข้นได้อย่างรวดเร็ว ในสภาพที่เป็นโลหะบริสุทธิ์ซีเรียมสามารถติดไฟได้เองถ้าตัดเฉือนหรือขีดข่วนด้วยมีด ซีเรียมอ๊อกซิไดซ์ช้าในน้ำเย็นแต่รวดเร็วในน้ำร้อน
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Standard Atomic Weights: ซีเรียม". CIAAW. 1995.
- ↑ Prohaska, Thomas; Irrgeher, Johanna; Benefield, Jacqueline; Böhlke, John K.; Chesson, Lesley A.; Coplen, Tyler B.; Ding, Tiping; Dunn, Philip J. H.; Gröning, Manfred; Holden, Norman E.; Meijer, Harro A. J. (2022-05-04). "Standard atomic weights of the elements 2021 (IUPAC Technical Report)". Pure and Applied Chemistry (ภาษาอังกฤษ). doi:10.1515/pac-2019-0603. ISSN 1365-3075.
- ↑ Ground levels and ionization energies for the neutral atoms, NIST
- 1 2 3 4 Arblaster, John W. (2018). Selected Values of the Crystallographic Properties of Elements. Materials Park, Ohio: ASM International. ISBN 978-1-62708-155-9.
- ↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). Butterworth-Heinemann. น. 28. ISBN 978-0-08-037941-8.
- ↑ Lide, D. R., บ.ก. (2005). "Magnetic susceptibility of the elements and inorganic compounds". CRC Handbook of Chemistry and Physics (PDF) (พิมพ์ครั้งที่ 86th). Boca Raton (FL): CRC Press. ISBN 0-8493-0486-5.
- ↑ Weast, Robert (1984). CRC, Handbook of Chemistry and Physics. Boca Raton, Florida: Chemical Rubber Company Publishing. น. E110. ISBN 0-8493-0464-4.
